“Até cando (atacando) a lingua?”

por Vítor Vaqueiro
(Publicado n’A Nosa Terra nº 1152)

Teño perante os meus ollosunha carta dirixida ao conselleiro de Educación e Ordenación Universitaria. Nela "os abaixo firmantes (sic)" (...) manifestan a súa "preocupación polos apercibimentos baixo ameaza de expediente que están a chegar a algúns profesores de institutos", engadindo que "a meirande parte dos profesores obxecto de ameaza de sanción non teñen unha actitude de rexeitamento do galego, ao que respetan (sic) e fan esforzos para que se empregue", aínda que -sinalan- empregan o español porque é a lingua na que achan que "creen (sic) poden desenvolver con competencia o seu labor". Seguen consideracións como que teñen unha chea de problemas que "agora non imos a (sic) enumerar", e finalizan postulando "que son outros os medios" e instando a que se "deteña o proceso emprendido".

Certamente, un non acaba ben de comprender o sentido da carta. Os profesores que asinan o escrito recoñecen que non dan as aulas que obrigatoriamente deben dar en galego, non por actitude de rexeitamento, senón por unha cuestión de incompetencia. Un pode perguntarse, licitamente, se son merecentes de se denominaren profesores persoas que, en 21 anos non foron quen de ser competentes nunha lingua romance con semellanzas co español. Actitude contraditoria, aliás, cun dos parágrafos da súa carta na que apontan que "fan esforzos por que se empregue" o galego. Se hei ser sinceiro, non son quen de ver por ningures os esforzos de emprego do galego feito por estes profesores. O único "esforzo" válido é impartiren as aulas en galego.

Aos profesores que asinan o escrito non se lle está a pedir ningún esforzo, ningunha acción inxusta que ultrapase as súas obrigas. Da mesma maneira que -como ensinantes- non é un esforzo chegaren pontualmente aos seus centros de traballo, nin -como cidadáns- non circularen por direccións prohibidas, non é esforzo ningún cumprir a lei. Se comportamentos irregulares dentro do mundo laboral levan aparellada a correspondente punición, o incumprimento da lei en materia de lingua debe ser sancionada. Porque, perguntarílles eu aos profesores, cales son eses "outros medios" se dúas décadas non foron quen de deslocalos da súa posición inicial, sinaladamente cando profesores de Zamora, Madrid ou Euskal Herria están a impartir aulas en galego? Sería interesante concretaren o seu camiño normalizador e de concreción da lei que, como todo cidadán, teñen de cumprir, aínda que non lles goste, o mesmo que outros cumprimos leis que nos desagradan. Outra opción, lícita e democrática, e se mobilizaren para trocar a lei.