Pergunta
do deputado D. Francisco Rodríguez Sánchez
sobre o respeito á legalidade lingüística
vixente nos Rexistos de Propriedade da Galiza.
Á MESA DO CONGRESO DOS DEPUTADOS
Francisco Rodríguez Sánchez,
Deputado do GRUPO PARLAMENTAR MIXTO (BNG), ao
abeiro do disposto no artigo 185 do Regulamento
da Cámara, apresenta a seguinte pergunta
para a que solicita resposta por ESCRITO, relativa
ao respeito pola legalidade lingüística
vixente nos Rexistos da Propriedade da Galiza.
A legalidade lingüística vixente
no Estado español dista moito de ser
respeitada, mesmo por parte de organismos e
instituizóns que dependen das Administracións
públicas. É o caso de moitos Rexistos
da Propriedade na Galiza. Non só non
existe a posibilidade de aceder a documentación
en língua galega a petición do
usuário, senón que nen sequer
se respeita a forma oficial, legal e orixinária
dos topónimos. Por exemplo, no Rexisto
da Propriedade de Vilalba (Lugo). É claro,
non aceden á vontade do interesado de
que se lle entregue a documentación solicitada
en língua galega. E tampouco utilizan
a forma oficial do topónimo Vilalba,
non “Villalba”, como se pode comprobar
en toda a sua documentación, incluído
o selo ou carimbo que lle dá validez.
A resposta á demanda do usuário
para que se lle expida a documentación
solicitada en língua galega consiste
en dicer que teria que comprar el o programa
informático que se precisaria. Como se
ve, un xeito de se burlar cun pretexto aparentemente
técnico.
Como é posíbel que en instituizóns
ou organismos que dependen do Ministério
de Xustiza se dé un desprezo tan aberto
pola legalidade lingüística vixente,
a cooficialidade de línguas, caso da
maioria dos Rexistos da Propriedade en Galiza?
Como se explica que un Rexisto da Propriedade
como o de Vilalba (Lugo), non contente con se
negar a expedir documentación en língua
galega, a solicitude do interesado usuário,
empregue unha forma toponímica non oficial
como é “Villalba”, en toda
a documentación?
Como é posíbel que, a data de
18 de Febreiro de 2003, non haxa rexisto de
entrada e saída neste Rexisto da Propriedade
de Vilalba (Lugo)?
Non é posíbel que o Ministério
de Xustiza recorde a todos estes organismos
o deber de respeitar a legalidade vixente en
matéria lingüística e inspeccione
axeitadamente o funcionamento deste servizo
no que di respeito á cooficialidade de
línguas?
Non resulta impróprio dun Estado democrático
que servizos que o usuário ten que pagar
non reúnan os mínimos requisitos
de respeito por unha legalidade lingüística
de mínimos en territórios con
língua própria?
4 de Marzo de 2003
Francisco Rodríguez Sánchez Deputado
pola Coruña (BNG)
*Tradución feita pola
Mesa pola Normalización Lingüística.

|