Á MESA DO CONGRESO
DOS DEPUTADOS
O GRUPO PARLAMENTAR MIXTO, a instancia do deputado
Francisco Rodríguez Sánchez (BNG),
ao abeiro do disposto no artigo 193 e ss. do
vixente Regulamento da Cámara, presenta
a seguinte PROPOSICIÓN NON DE LEI, relativa
a modificar o rexime lingüístico
dos Rexistros da Propriedade e Mercantil,
para o seu debate en Comisión.
EXPOSICIÓN
DE MOTIVOS
O rexime de dupla oficialidade lingüística
deseñado na Constitución de 1978
supón a declaración de oficialidade
lingüística efectiva e plena da
lingua española e as linguas basca, catalá
e galega naquelas CCAA que así o estipulan
nos seus Estatutos de Autonomía. A constitucionalización
da cooficialidade lingüística supuxo
a atribución da condición de vehículo
de comunicación válido e eficaz
para calquer actividade de trascendencia xurídica
das linguas proprias das Comunidades Autónomas,
tanto se afecta ás relacións entre
os poderes públicos situados no seu territorio,
como ás relacións destes cos cidadáns.
O actual rexime lingüístico dos
Rexistros dependentes do Ministerio de Xustiza,
tanto da Propriedade como Mercantil, obriga
a que os asentos sexan efectuados unicamente
en lingua española, impedindo dese xeito
que as escrituras públicas redixidas
nas restantes linguas cooficiais do Estado sexan
asentadas en ditos Rexistros na lingua escollida
polos outorgantes do acto ou negocio xurídico
plasmado na escritura pública. Na práctica,
calquer documento público outorgado e
redixido en lingua galega, catalá ou
basca está a ser traducido previamente
á lingua española para a súa
inscrición rexistral, e, da mesma maneira,
calquer petición de información
rexistral é remitida polos Rexistros
Mercantil e da Propriedade exclusivamente en
lingua castelá, aínda que exista
petición expresa dun cidadán residente
nun territorio con lingua cooficial de que lle
sexa remitida a resposta á súa
solicitude na lingua propria dese territorio.
Esta regulación en torno ao uso das
linguas cooficiais nos Rexistros da Propriedade
e Mercantil sitúa á marxe do proceso
de normalización lingüística
os citados Rexistros, e converte en papel mollado
a declaración de cooficialidade das linguas
galega, basca e catalá, pois supón
non admitir a plenitude de efectos xurídicos
destes idiomas e discriminalos a respeito do
español no ámbito rexistral, ao
permitir a legalidade de calquer documento redixido
nas linguas oficiais dunha Comunidade Autónoma,
mais rexeitando agora a inscrición do
documento nesa mesma lingua nun Rexistro Público.
O uso das linguas cooficiais nos Rexistros
da Propriedade e Mercantil está fixado
polo Estado, na normativa que regula os Regulamentos
de ditos Rexistros, e dita competencia estatal
foi avalada pola xurisprudencia constitucional.
Porén, cando o Goberno exerce esa competencia
debe respeitar as cláusulas xerais e
normas relativas ao proceso normalizador das
linguas cooficiais do Estado, e que foron ditadas
desde as diferentes Comunidades Autónomas.
Se nos orientarmos por este duplo marco normativo,
as Leis de normalización lingüística
de Euskadi, Catalunya ou Galiza son semellantes,
e coinciden ao sinalar con claridade, e como
criterio xeral, que os asentos dos documentos
se farán na lingua oficial en que estea
redixido o documento, así como que as
certificacións literais se expedirán
na lingua oficial interesada polo solicitante.
O Goberno debe rectificar o actual rexime lingüístico
dos Rexistros Públicos dependentes da
Administración de Xustiza que aínda
manteñen o idioma español como
única lingua oficial, adaptándoo
ás directrices normalizadoras das CCAA
en materia lingüística, e por tanto
aceitar nos mesmos a cooficialidade das linguas
catalá, galega e basca, non só
a efectos de admisión na presentación
de documentos, senón para que se efectivice
a inscrición nas linguas cooficiais daqueles
redixidos nas mesmas. Ademais, a propria organización
territorial dos Rexistros da Propriedade e Mercantil
facilita a implantación deste rexime
lingüístico, e a coordenación
central dos mesmos non se verá prexudicada
polo simples feito de que os asentos sexan practicados
nas linguas galega, catalá ou basca.
PROPOSICIÓN
NON DE LEI
O Congreso dos Deputados insta o Goberno a
que proceda a modificar os Regulamentos dos
Rexistros da Propriedade e Mercantil para reformar
o rexime de oficialidade monolingüe que
rexe nos mesmos, e en concreto:
Acoller de maneira expresa a cooficialidade
das linguas galega, catalá e basca nos
mesmos.
Regular a posibilidade de realizar a práctica
dos asentos rexistrais nas linguas cooficiais
do Estado, efectuando os asentos na lingua en
que estean redixidos os documentos.
Contemplar a expedición de certificacións
e notas informativas rexistrais na lingua interesada
polo solicitante, ou no seu defecto, na lingua
na cal se efectuase a inscrición reproducida.
27 de Abril de 2004
Francisco Rodríguez
Sánchez
Portavoz G.P. Mixto
Deputado por A Coruña
*Tradución
realizada pola Mesa pola Normalización
Lingüística. |
