|

NOMES
GALEGOS DE MULLER E DE HOME
A - B
- C - D - E
- F - G - H
- I - L - M
- N - O - P
- Q - R - S
- T - U - V
- X - Z
 
A
| ABDÍAS |
Hebreo: Servo de Deus. |
| ABDÓN |
Hebreo: Servo de Deus. |
| ABEL |
Hebreo: Fillo, efémero. |
| ABELARDA |
Xermánico: Nobre, ousado, valente. |
| ABELARDO |
Xermánico: Fillo nobre e forte. |
| ABIGAÍL |
Hebreo: Deus é xubiloso. |
| ABILIA |
Latín: Apto, capaz, esperto. |
| ABILIO |
Latín: Esperto. |
| ABISINIA |
Latín: de Abisinia, antigo nome de Etiopía. |
| ABISINIO |
Latín: de Abisinia, antigo nome de Etiopía. |
| ABRAHAM, ABRAHÁN |
Hebreo: Pai da multitude, das xentes. |
| ABRIL |
Latín: En sentido amplo, apertura. |
| ABSALÓN |
Hebreo: Deus é paz ou paz de Deus. |
| ABUNDIO |
Latín: Abundante, pletórico. |
| ACACIA |
Grego: Boa. |
| ACACIO |
Grego: Bo. |
| ACIS |
Grego: Nome do deus do río grego Akis. |
| ACISCLA |
Latín: Canteiro ou martelo pequeniño. |
| ACISCLO |
Latín: Canteiro ou martelo pequeniño. |
| ACRACIA |
Grego: Que non recoñece a autoridade dos político. |
| ADA |
Xermánico: Nobre |
| ADAIA |
Hebreo: Adorno de Iavé. |
| ADALBERTA |
Xermánico: Totalmente nobre. |
| ADALBERTO |
Xermánico: Totalmente nobre. |
| ADÁN |
Hebreo: Feito de terra. |
| ÁDEGA |
Grego: Boa. |
| ADELA |
Xermánico: Nobre. |
| ADELO |
Xermánico: Nobre. |
| ADELAIDA |
Xermánico: De nobre estirpe. |
| ADELAIDO |
Xermánico: De nobre estirpe. |
| ADELARDO |
Xermánico: Nobre e forte. |
| ADELELMO |
Xermánico: Nobre por protector ou protector da nobreza. |
| ADELFA |
Grego: irmá. |
| ADELFO |
Grego: irmán. |
| ADELGUNDA |
Xermánico: nobre na noita. |
| ADELINA |
Xermánico: Nobre. |
| ADELINO |
Xermánico: Nobre. |
| ADELINDA |
Xermánico: Escudo nobre. |
| ADELMO |
|
| ADEMAR |
Xermánico: Nobre, ilustre. |
| ADOLFA |
Xermánico: Loba nobre e ilustre. |
| ADOLFINA |
Xermánico: Loba nobre e ilustre. |
| ADOLFO |
Xermánico: Lobo ou guerreiro ilustre. |
| ADONIS |
Grego: Señor. |
| ADORACIÓN |
Latín: Adoración. |
| ADOSINDA |
|
| ADOSINDO |
|
| ADRÁN |
|
| ADRIÁN |
|
| ADRIANA |
|
| ADRIANO |
|
| ADULFA |
|
| AFONSA |
Xermánico: Preparada para o combate. |
| AFONSINA |
Xermánico: Preparada para a loita. |
| AFONSO |
Xermánico: Preparado para o combate. |
| AFRA |
Latín: Africano. |
| ÁFRICA |
Latín: Exposta ao sol, cálida. |
| AFRICANA |
Derivado de África. |
| AFRICANO |
Derivado de África. |
| AFRODISIA |
Grego: Amorosa. |
| AFRODISIO |
Grego: Amoroso. |
| AFRODITA |
Grego: Nome da deusa Afrodita. |
| AGAMENÓN |
Grego: Agamenón, nome mitolóxico. |
| ÁGAPE |
Grego: Amor, cariño. |
| AGAPITA |
Grego: Amábel, digno de ser amado. |
| AGAPITO |
Grego: Amábel, digno de ser amado. |
| AGAR |
Hebreo: Fuxitiva. |
| AGARIMO |
Latín: Socorro, amparo, protección. |
| ÁGATA |
Grego: Boa. |
| AGATÓN |
Grego: Home bo. |
| AGATÓNICA |
Grego: Home bo. |
| AGLAIA |
Grego: A que resplandece, a resplandecente. |
| AGOSTIÑA |
Latín: Derivado de Augusto, consagrada polos augures. |
| AGOSTIÑO |
Latín: Xentilício derivado de Augusto, consagrado polos augures. |
| AGOSTO |
|
| AGRIPINA |
Latín: Da familia romana de Agripa, a que naceu de pé. |
| AGRIPINO |
Latín: Da familia romana de Agripa, a que naceu de pé. |
| ÁGUEDA |
Grego: Boa. |
| AÍDA |
Italiana-exipcia: condutora; a que chega. |
| AINARA |
Vasco: Andoriña. |
| AINOA |
Advocación mariana nun santuario do mesmo nome no País Vasco. |
| AINONA |
|
| AIRAS |
Do topónimo Airas. |
| AITANA |
Alusivo a unha montaña situada entre Alcoi e Callosa d'En Sarrià. |
| AITOR |
Vasco: Pai. |
| AIXA |
Árabe: Muller. |
| ALADINA |
Árabe: Posuído pola fe. |
| ALADINO |
Árabe: Posuído pola fe. |
| ALÁN |
Celta: Harmonia. |
| ALANO |
|
| ALARICA |
Xermánico: Riquísima. |
| ALARICO |
Xermánico: Riquísimo. |
| ALBA |
Latín: Aurora branca. |
| ALBÁN |
Latín: Natural de Alba Longa, zona de Itália. |
| ALBANO |
Latín: Natural de Alba Longa, zona de Itália. |
| ALBERTA |
Xermánico: Totalmente nobre. |
| ALBERTE |
Xermánico: Brillante pola súa nobreza ou totalmente nobre. |
| ALBERTINA |
Xermánico: Totalmente nobre. |
| ALBERTO |
Xermánico: Totalmente nobre. |
| ALBERTOS |
|
| ALBINA |
Latín: Branca.//Xermánico: Amigo dos Elfos. |
| ALBINO |
Latín: Branco.//Xermánico: Amigo dos Elfos. |
| ALBORADA |
Latín: Aurora branca. |
| ALCEO |
Grego: Forte. |
| ALCIBÍADES |
Grego: Vida forte. |
| ALCIDES |
Grego: Forza benfeitora; descendente de Alceo. |
| ALCINA |
Grego: De mente forte; de carácter forte. |
| ALCIONE |
Grego: Ave mariña; que vive no mar. |
| ALCIRA |
Árabe: Illa. |
| ALDA |
Xermánico: Vello, experto. |
| ALDÁN |
Xermánico: Esperto, vello. |
| ALDARA |
Xermánico: Insigne e sabia no combate. |
| ALDO |
Xermánico: Vello, esperto. |
| ALDINA |
|
| ALEGRA |
Latín: Alegre. |
| ALEGRÍA |
Latín: Alegría, viveza, animosidade. |
| ALEIXA |
Grego: Defensora, protectora. |
| ALEIXO |
Grego: Defensor, protector. |
| ALEXANDRA |
Grego: Muller defensora, protectora. |
| ALEXANDRE |
Grego: Home que defende algo, defensor, que rexeita o inimigo. |
| ALEXIA |
Grego: Defensora, protectora. |
| ALEXIS |
Grego: Defensor, protector. |
| ALFEO |
Grego: O primeiro. |
| ALFREDA |
Xermánico: Gobernante pacífico, consello dos Elfos, protectores bos. |
| ALFREDO |
Xermánico: Gobernante pacífico, consello dos Elfos, protectores bos. |
| ALÍ |
Árabe: Alto, excelso, sublime, elevado. |
| ALICIA |
Xermánico: De nobre aspecto //Grego: Real, verdadeira. |
| ALINA |
|
| ALIDA |
Grego: Élida (cidade grega). |
| ALLA |
|
| ALMA |
Latín: A que fai o ben. |
| ALMODIS |
Xermánico: Moi animosa. |
| ALMUDENA |
Árabe: Cidade pequena, vila. |
| ALODIA |
Xermánico: Terra íntegra, libre. |
| ALOIA |
Latín: Loanza. |
| ALONSO |
Xermánico: Estretega. |
| ALTAGRACIA |
Latín: Nome da advocación dominicana da Virxe María. |
| ALTAIR |
Árabe: A aguia que voa. |
| ALTEA |
Grego: de Althaia, muller de Eneo. |
| ÁLVAR |
Xermánico: Moi atento, nobre gardián. |
| ÁLVARO |
Xermánico: Moi atento, nobre gardián. |
| ALVITA |
Xermánico: Moi perspicaz. |
| ALVITO |
Xermánico: Moi perspicaz. |
| AMÁBEL , AMABLE |
Latín: Amábel, digno de ser amado. |
| AMABILIA |
|
| AMADA |
Latín: Amada. |
| AMADEA |
Latín: Que ama a Deus. |
| AMADEO |
Latín: Que ama a Deus. |
| AMADÍS |
Latín: Devoto. |
| AMADO |
Latín: Amado. |
| AMADOR |
Latín: Que ama. |
| AMADORA |
Latín: Que ama. |
| AMAIA |
Vasco: Pasto. |
| AMALIA |
Xermánico: Laboriosa, traballadora, infatigábel. |
| AMALIO |
Xermánico: Laborioso, traballador infatigábel. |
| AMANCIA |
Latín: Que debe ser amada. |
| AMANCIO |
Latín: Que debe ser amado. |
| AMANDA |
Latín: Que debe ser amada. |
| AMANDO |
Latín: Digno de ser amado. |
| AMANDINA |
|
| AMARA |
Latín: Mouro, da Mauritania. |
| AMARO |
Latín: Mouro, da Mauritania. |
| AMARANTA |
Grego: Flor eterna. |
| AMARANTO |
Grego: Flor eterna. |
| AMBROSIA |
Grego: Imortal, de natureza divina. |
| AMBROSIO |
Grego: Imortal, de natureza divina. |
| AMEDE |
|
| AMEDIO |
|
| AMELIA |
Grego: Traballo // (Xermano): Laboriosa ou valerosa. |
| AMELIO |
Grego: Traballo // (Xermano): Laboriosa ou valerosa. |
| AMÉRICA |
Latín: Pertencente á cidade latina de Ameria. |
| AMÉRICO |
Latín: Pertencente á cidade latina de Ameria. |
| AMIGO |
Latín: Amigo. |
| AMIL |
Do topónimo Amil. |
| HAMÍLCAR |
Fenicio: Irmán do deus Melkar, o rei da cidade. |
| AMIR |
Árabe: Príncipe. |
| AMIRA |
Árabe: Princesa. |
| AMÓS |
Hebreo: Deus protexeute. |
| AMPARO |
Latín: Preparación, protección. |
| ANA |
Hebreo: Compaixón, graza de Deus. |
| ANABEL |
Escocés: Posible variante de Ana. |
| ANABELA |
Escocés: Posible variante de Ana. |
| ANACLETA |
Grego: Invocada. |
| ANACLETO |
Grego: Invocado. |
| ANADÍA |
Do topónimo Anadía (localidade portuguesa) // Auga orixinal. |
| ANAÍS |
Hebreo: Compaixón, graza de Deus. |
| ANAIA |
Vasco: Irmán ou señor. |
| ANASTASIA |
Grego: Resurrección. |
| ANASTASIO |
Grego: Resurrección. |
| ANATOLIA |
Grego: De levante, oriente. |
| ANATOLIO |
Grego: Oriental. |
| ANDECA |
Nome galego antigo, de orixe posible prerromana. Significado descoñecido. |
| ANDEIRO |
Latín: Defensor, rexeitador, recompensado. |
| ANDER |
|
| ÁNDERSON |
Sueco: Fillo de André. |
| ANDRÉ/ANDRÉS |
Grego: Viril. |
| ANDREA |
Grego: Viril, coraxosa, propia de homes. |
| ANDROCLES |
Grego: Home glorioso. |
| ANDRÓMEDA |
Nome mitolóxico: Prudente, persoa mesurada. |
| ANDULFO |
Nome galego antigo, de orixe xermánica. |
| ANGUSTIAS |
Angustia, aflición. |
| ANIA |
Latín: Consagrada a Anna Perenna, deusa do ano. |
| ANIANA |
Latín: Consagrada a Anna Perenna, deusa do ano. |
| ANIANO |
Latín: Consagrado a Anna Perenna, deusa do ano. |
| ANICETA |
Grego: Invicto, non vencido |
| ANICETO |
Grego: Invicto, non vencido |
| ANIMIA |
Nome galego antigo, procede do latín. // Ánima, alma, vida. |
| ANISIA |
Grego: Anisada, con aroma a fiúncho. |
| ANISIO |
Grego: Perfumado, que ole coma o fiúncho. |
| ANSALDO |
Nome galego antigo, de procedencia xermánica // Forza ou poder de Deus. |
| ANSELMA |
Xermánico: Elmo protector, elmo divino, que ten protección divina. |
| ANSELMO |
Xermánico: Elmo protector, elmo divino, que ten protección divina. |
| ANSEMIRO |
Nome galego antigo, de orixe xermánica. // Deus famoso, coñecido. |
| ANSEMUNDO |
Nome galego antigo, de orixe xermánica. // Protección divina ou deus protector. |
| ANSULFO |
Nome galego antigo, de orixe xermánica. // Lobo de deus, lobo divino ou sagrado. |
| ANSUR |
Nome galego antigo, de orixe xermánica. // Uro ou touro de deus. |
| ANSURIO |
|
| ANTEA |
Grego: A rica en flores. |
| ANTELA |
Do topónimo Antela. Anta ou arca pequena. |
| ANTENOR |
Grego: Que combate cos homes. |
| ANTEO |
Grego: Adversario, contrincante. |
| ANTERA |
Grego: Que reflicte amor. |
| ANTERO |
Grego: Que reflicte amor. |
| ANTÍA |
Grego: Tirada, sacada das flores. |
| ANTÍGONA |
Grego: Enfrontada á súa xeración. |
| ANTÍGONO |
Grego: Enfrontado á súa xeración. |
| ANTÍOCO |
Grego: Que resiste contra, que está firme en... |
| ANTÍOPE |
Grego: O que está en fronte. |
| ANTOÍN |
Grego (a través do latín): florido. |
| ANTOÍÑA |
Grego (a través do latín): florida. |
| ANTOÍÑO |
Grego (a través do latín): florido. |
| ANTONA |
|
| ANTÓN |
Grego (a través do latín): florido. |
| ANTONIÑA |
Grego (a través do latín): Florida. |
| ANTONIA |
Grego (a través do latín): florido. |
| ANTONIO |
Grego (a través do latín): florido. |
| ANTONIETA |
Grego (a través do latín). Florida. |
| ANUNCIA |
Latín: Anunciadora, mensaxeira |
| ANUNCIACIÓN |
Latín: Anunciadora. |
| ANUNCIADA |
|
| ANXA |
Grego: Mensaxeira. |
| ÁNXELA |
Grego: Mensaxeira. |
| ÁNXELO |
|
| ANXÉLICA |
Grego: Anxelical ou propia dos mensaxeiros. |
| ANXÉLICO |
Grego: Anxelical ou propio dos mensaxeiros. |
| ANXELINA |
|
| ANXO |
Grego: Mensaxeiro. |
| ANXOS |
Grego: Mensaxeiros. |
| APARECIDA |
Latín: aparecida. |
| APARECIDO |
Latín: aparecido. |
| APARICIO |
Latín: Aparición. |
| APELES |
Grego: Conselleiro do pobo. |
| APOLINAR |
|
| APOLINARIA |
Grego: Consagrado a Apolo. |
| APOLINARIO |
Grego: Consagrado a Apolo. |
| APOLO |
Grego: Forte, potente, dador de vida. |
| APOLODORO |
Grego: Regalo do deus Apolo. |
| APOLONIA |
Grego: Devota do deus Apolo. |
| APOLONIO |
Grego: Consagrado a Apolo. |
| AQUILEO |
Grego: Consolo. |
| AQUILES |
Grego: Lobo espantoso. |
| AQUILINA |
Latín: Da natureza da aguia, aquilina. |
| AQUILINO |
Latín: Relativo á familia de Aquiles. Da natureza da aguia. |
| ARABELA |
Latín: Servizal. |
| ARACELI |
Latín: Altar do ceo. |
| ARAGONTA |
Nome galego de orixe xermánica. // Aguia loitadora. |
| ARACHA |
|
| ARANTXA |
|
| ARANZA |
|
| ARÁNZAZU |
Vasco: Ti entre espiños ou toxos. |
| ARAS |
|
| ARCADIA |
Grego: Natural da Arcadia, provincia grega do Peloponeso. |
| ARCADIO |
Grego: Natural da Arcadia, provincia grega do Peloponeso. |
| ARCANXO |
Grego: O que goberna os anxos. |
| ARCHIBALDO |
Xermánico: Moi valente. |
| ARDUÍNO |
Xermánico: Amigo forte. |
| AREA |
Latín: Area. // Grego: de Ares, deus da guerra. |
| ARES |
Grego: Deus da guerra. |
| ARIADNA |
Grego: Moi santa, moi rebelde. |
| ARIAS |
Xermánico: Estimado. |
| ARIEL |
Hebreo: León de Deus. |
| ARÍSTIDES |
Grego: O mellor. |
| ARISTÓBULO |
Grego: Moi distinguido no consello. |
| ARISTÓFANES |
Grego: O que brilla pola súa calidade. |
| ARISTÓTELES |
Grego: O que se propón o mellor fin. |
| ARLETE |
Celta: Garantía, peñor. |
| ARLINDO |
Xermánico: Forte e doce. |
| ARMANDA |
Xermánico: Valerosa, ousada, heroína. |
| ARMANDO |
Xermánico: Home valeroso, ousado. |
| ARMINDA |
Xermánico: A que loita con escudo ou amparo da forza. |
| ARNALDA |
Xermánico: Aguia forte. |
| ARNALDO |
Xermánico: Aguia forte. |
| ARNO |
|
| ARNOLDO |
Xermánico: Aguia forte. |
| ARNULFO |
Xermánico: Aguia e lobo, gobernante e guerreiro. |
| AROA |
Xermánico: Boa, de boa vontade. |
| ARÓN |
Hebreo: Montaña alta ou Iluminado, instrutor. |
| ARQUÍMIDES |
Grego: Eminente ou gobernante inspirado. |
| ARSENIA |
Grego: Viril, propio de homes. |
| ARSENIO |
Grego: Viril, propio de homes. |
| ARTEMIO |
Grego: Do nome da deusa Artemisa. |
| ARTEMISA |
Grego: Sa e salva. |
| ARTUR |
Grego: Coidador da Osa, constelación. |
| ARXENTINA |
Latín: Prateada, sonora coma a prata. |
| ARXENTINO |
Latín: Prateado, sono |
| ARXIMIRA |
Xermánico: De nobre berce. |
| ARXIMIRO |
Xermánico: De nobre berce. |
| ASCENSIÓN |
Latín: Subir ao ceo, ascender. |
| ASDRÚBAL |
Fenicio: Regalo do deus Baal. |
| ASPASIA |
Grego: Benvida. |
| ASTERIA |
Grego: Estrela. |
| ASTOR |
Xermánico: Lanza. |
| ASTREA |
|
| ÁSTRID |
|
| ÁSTRIDA |
Xermánico-nórdico: Estrela bela, ou fiel aos deuses. |
| ÁSTRIDE |
|
| ASUNCIÓN |
Latín: Subir ao ceo, ascender. |
| ASUNTA |
Latín: Subir ao ceo, ascender. |
| ATAHUALPA |
Quechua: Ave fortuna. |
| ATALANTA |
Grego: Vigorosa. |
| ATANASIA |
Grego: Inmortal. |
| ATANASIO |
Grego: Inmortal. |
| ATAÚLFO |
|
| ATENEA |
Grego: Atenea, deusa ou inmortal. |
| ATILA |
Latín medieval: evocación do guerreiro Atila. |
| ATILANO |
Xermánico: Propio de Atila, pai, rei dos Hunos. |
| ATOCHA |
Árabe: Nome dunha advocación mariana. |
| AUGUSTA |
Latín: Consagrada polos augures ou adiviños. |
| AUGUSTO |
Latín: Consagrado polos augures ou adiviños. |
| AURA |
Latín: Vento, brisa. |
| AURELIA |
Latín: Brillante, refulxente. |
| AURELIANA |
Latín: Brillante, refulxente. |
| AURELIANO |
Latín: Brillante coma un sol. |
| AURELIO |
Latín: Brillante, da cor do ouro. |
| AURIA |
Latín: Brillante, da cor do ouro. |
| AURORA |
Latín: Aurora. |
| AUSENCIA |
Latín: Que crece, que evolúe. |
| AUSENCIO |
Latín: Que crece, que evolúe. |
| AUSIAS |
Do nome bíblico Ozías ou Eleázaro. |
| AUXILIADORA |
Latín: Que axuda en situacións difíciles, que protexe. |
| AVELINA |
Xermánico: Desexada ardentemente. |
| AVELINO |
Xermánico: Desexado ardentemente. |
| AXEL |
Xermánico: Recompensa do ceo. |
| AXESILAO |
Grego: Condutor, guía do pobo. |
| AXILA |
Xermánico: Espada do guerreiro, espada do combate. |
| AZALEA |
Grego: Nome de flor. |
| AZUCENA |
Árabe: Flor, azucena |
  
B
| BACO |
Latín: Referente Baco, deus do viño. |
| BAIA |
Grego: Ben falada, elocuente. |
| BALBINA |
Latín: Da familia romana Balba, que tatexa, que balbucea. |
| BALBINO |
Latín: Pertencente á familia romana Balba, tatexo, que balbucea. |
| BALDOMERO |
Xermánico: Audaz ou valente protector. |
| BALDOVINO |
|
| BALDUÍNO |
Xermánico: Amigo valente. |
| BALLA |
|
| BALTASAR |
Asirio: Que o deus Baal protexa o rei. |
| BALTASARA |
Asirio: Que o deus Baal protexa o rei. |
| BÁRBARA |
Grego: Estranxeira. |
| BARTOLO |
|
| BARTOLOMEO |
Hebreo: Moi engurrado ou fillo de Tolomeo. |
| BARUC |
Hebreo: Bendito. |
| BASILEO |
Grego: Rei. |
| BASILIA |
Grego: Rexio, maxestoso. |
| BASILIANA |
Latín: Relativo ao rei. |
| BASILIANO |
Grego: Relativo ao rei. |
| BASILIO |
Grego: Rei, real. |
| BASILISA |
Grego: Raíña. |
| BASTIÁN |
Grego: Venerábel. |
| BASTIANA |
Grego: Venerábel. |
| BAUDILIO |
Celta e Latín: Vencedor. |
| BAUTISTA |
Grego: O que bautiza. |
| BEATA |
Latín: Beata, feliz. |
| BEATO |
Latín: Beato, feliz. |
| BEATRIZ |
Latín: Ben-aventurada. |
| BEDA |
Xermánico: Loita. |
| BEGONIA |
Da flor begonia. |
| BEGOÑA |
Vasco: Altura ou outeiro que domina. |
| BELARMINO |
Xermánico: Protector decidido. |
| BELÉN |
Hebreo: Casa do pan. |
| BELINDA |
Xermánico: Defensa do guerreiro. |
| BELISA |
Latín: Esvelta. |
| BELISARIO |
Grego: seta, seteiro, arqueiro. |
| BELTRÁN |
Xermánico: Famoso defensor. |
| BÉLXICA |
Latín: Relativo ao pobo dos Belgas. |
| BENEDITA |
Latín: Ben nomeada, bendita. |
| BENEDITO |
Latín: Ben nomeado, bendito. |
| BENIGNA |
Latín: Bondadosa. |
| BENIGNO |
Latín: Bondadoso. |
| BENILDE |
Xermánico: Oso da guerra; bandeira do guerreiro. |
| BENITA |
Latín: Ben nomeada, bendita, bendicida por Deus. |
| BENITO |
Latín: Ben nomeado, bendito, bendicido por Deus. |
| BENVIDA |
Latín: Benvida. |
| BENVIDO |
Latín: Benvido. |
| BENXAMÍN |
Hebreo: Fillo predilecto. |
| BENXAMINA |
Hebreo: Filla predilecta. |
| BERENGUEL |
Xermánico: Lanceiro. Guerreiro preparado. |
| BERENGUELA |
Xermánico: Guerreira preparada. Lanceira |
| BERENGUER |
Xermánico: Lanceiro. Guerreiro preparado. |
| BERENGUEIRA |
|
| BERENICE |
Grego: Portadora da vitoria. |
| BERNABÉ |
Arameo: Fillo da profecía, profeta. |
| BERNABEO, BERNABEU |
|
| BERNAL |
Xermánico: Oso forte. |
| BERNALDA |
Xermánico: Osa forte. |
| BERNALDINA |
Xermánico: Osa forte. |
| BERNALDINO |
Xermánico: Oso forte. |
| BERNALDIÑA |
|
| BERNALDIÑO |
|
| BERNALDO |
Xermánico: Oso forte. |
| BERNARDA |
Xermánico: Guerreiro audaz coma un oso. |
| BERNARDO |
Xermánico: Guerreiro audaz coma un oso. |
| BERNARDIÑA |
Italiano: vén da forma italiana, latinizada da xermánica. Oso forte. |
| BERNARDIÑO |
Italiano: vén da forma italiana, latinizada da xermánica. Oso forte. |
| BERTA |
Xermánico: Ilustre, famosa, brillante. |
| BERTO |
Xermánico: Ilustre, famoso, brillante. |
| BERTÍN,BERTINO |
Latín: forma latinizada da xermánica. Ilustre, famoso. |
| BERTINA |
Latín: forma latinizada da xermánica. Ilustre, famosa. |
| BERTOLAMEO |
|
| BERTOMEO |
Hebreo: Ancián, moi engurrado. |
| BERTRÁN |
Xermánico: Escudo brillante, escudo famoso. |
| BIBIÁN |
|
| BIBIANA |
|
| BIEITA |
Latín: Ben nomeada, bendita. |
| BIEITO |
Latín: Ben nomeado, bendito. |
| BLANDINA |
Latín: Branda, de carácter afable, cariñosa. |
| BLANDINO |
Latín: Brando, de carácter afable, cariñoso. |
| BOAVENTURA |
Latín: Bo augurio, boa sorte. |
| BOLÍVAR |
Vasco: Muíño da ribeira. |
| BONA |
Latín: Boa. |
| BONANOVA |
Nome da advocación mariana. Boa nova, boa noticia. |
| BONIFACIA |
Latín: A que fai o ben. Benefactora. |
| BONIFACIO |
Latín: Benefactor, que fai o ben. |
| BORIS |
Ruso: O que conquista a gloria combatendo. |
| BORXA |
De San Francisco de Borxa. Significaba "cabana" en latín. |
| BRAIS |
Latín: Tatexo, que tatexa ou balbucea. |
| BRANCA |
Xermánico: Branca, nobre, brillante. |
| BRANDÁN |
Celta: Personaxe lendario que emigra mar adiante. |
| BRANDOMIL |
Xermánico: Célebre, famoso pola espada. |
| BRANGANA |
Galés: A do peito branco. |
| BRAS |
|
| BRAULIA |
Xermánico: Lume, espada. |
| BRAULIO |
Xermánico: Lume, espada. |
| BREIXO |
Latín: Moi certo. |
| BREIXOME |
|
| BRENDA |
Anglosaxón: Corvo, aire de mal cheiro. |
| BREOGÁN |
Celta: Xefe dos celtas habitantes da Galiza. |
| BRICIO |
Latín: Calabrés, bretón ou forte. |
| BRISEIDA |
Grego: Dionisios (deus). |
| BRITÁNICO |
Xentilicio da rexión ou illa de Bretaña. |
| BRITÓN |
Xermánico: Orixinario da Bretaña. |
| BRÍXIDA |
Celta: Poboación elevada, colonia. |
| BRUNILDE |
Xermánico: A que loita con coiraza ou doncela escura da batalla. |
| BRUNO |
Xermánico: De cor escura, tendente a negra. |
| BRUTO |
Latín: Pesado. |
  
C
| CAETÁN |
|
| CAETANA |
Latín: Alegre. |
| CAETANO |
Latín: Relativo a Caio, alegre. |
| CAÍN |
Hebreo: Ferreiro. |
| CAIO |
Latín: Alegre. // Etrusco: gabián. |
| CAITÁN |
Latín: Relativo a Caio, alegre. |
| CALCAS |
Grego: Cobre. |
| CALEB |
Hebreo: Audaz, impetuoso. |
| CALIMACO |
Grego: Belísimo combatente. |
| CALIMERIO |
Grego: Belo, ben feito. |
| CALÍOPE |
Grego: De fermosa voz. |
| CALIPSO |
Grego: A que enreda, a que distrae. |
| CALISTA |
Grego: Belísima, a máis bela. |
| CALISTO |
Grego: Belísimo, o máis belo. |
| CALISTRA |
|
| CALISTRO |
|
| CAMELIA |
Latín: Nome de flor. |
| CAMERINA |
Latín: Camerina, xentilicio de Cameria. |
| CAMERINO |
Latín: Camerino, xentilicio de Cameria. |
| CAMILA |
Etrusco: Ministro, sacerdote. |
| CAMILO |
Etrusco: Ministro de Deus, sacerdote. |
| CAMIÑO |
Celta: Camiño. |
| CAMPIO |
Grego: Que dá alegría //Latín: Labrego, campesiño. |
| CANCIANILA |
Latín: Cantiguiña |
| CANCIANILO |
Latín: Cantiguiña |
| CANCIO |
Latín: Canción, cantiga. |
| CANDEA |
|
| CANDELA |
|
| CANDELORIA |
Latín: Cirio, candea, luz. |
| CÁNDIDA |
Latín: Branquísima, luminosa, sen malicia. |
| CÁNDIDO |
Latín: Branco, sen malicia. |
| CANUTA |
Escandinavo: Vencello, nó, atrevido, valente. |
| CANUTO |
Escandinavo: Vencello, nó, atrevido, valente. |
| CARALAMPIO |
Grego: Que dá alegría. |
| CARIDADE |
Latín: Amor, afecto, caridade. |
| CARINA |
Grego: Pura, imaculada, graciosa. |
| CARLA |
Xermánico: Viril. |
| CARLOS |
Xermánico: Home libre, viril. |
| CARLOTA |
Xermánico: Viril. |
| CARME |
Hebreo: Viña, xardín //Latín: Poema ou canto. |
| CARMELA |
Hebreo: Viña, xardín //Latín: Poema ou canto. |
| CARMELO |
Hebreo: Viña, xardín. //Latín: Canto ou poema. |
| CARMIÑA |
|
| CAROL |
|
| CAROLA |
Xermánico: Home forte, viril. |
| CAROLINA |
Xermánico: Home forte, viril. |
| CARPO |
Grego: Froito. |
| CASANDRA |
Grego: Protectora de homes. |
| CASANDRO |
Grego: O que axuda o home. |
| CASIA |
Latín: Excelsa, distinguida, ilustre. |
| CASIANA |
Latín: Excelsa, distinguida, ilustre. |
| CASIANO |
Latín: Distinguido, esplendoroso. |
| CASILDA |
Árabe: Cantiga. |
| CASILDO |
Árabe: Cantiga. |
| CASIMIRA |
Xermánico: A que impón a paz. |
| CASIMIRO |
Xermánico: O que impón a paz. |
| CASIO |
Latín: Excelso, ilustre. |
| CASIOPEA |
Grego: Do personaxe mitolóxico Casiopea. |
| CASTA |
Latín: Pura, virtuosa, casta. |
| CASTALIA |
Grego: A (fonte) pura. |
| CASTO |
Latín: Puro, virtuoso, casto. |
| CASTOR, CÁSTOR |
Latín: Castor, animal. |
| CÁSTULA |
Latín: Casta. |
| CÁSTULO |
Latín: Casto. |
| CATALINA |
|
| CATARINA |
Grego: Pura, imaculada, graciosa. |
| CATULO |
Latín: Perspicaz, intelixente. |
| CATUXA |
Grego: Pura, imaculada, graciosa. |
| CEBREIRO |
Do topónimo Cebreiro. |
| CECILIA |
Latín: Cega, curta de vista. |
| CECILIO |
Latín: Cego, curto de vista. |
| CECILIANO |
Latín: Relativo a Cecilio. |
| CEFERINA |
Latín: Relativa ao vento Céfiro, o que porta a vida. |
| CEFERINO |
Latín: Relativo ao vento Céfiro, o que porta a vida. |
| CELESTE |
Latín: Pertencente ao ceo. |
| CELESTINA |
Latín: Pertencente ao ceo. |
| CELESTINO |
Latín: Do ceo. |
| CELIA |
Latín: Pertencente ao ceo. |
| CELIDONIA |
Grego: Parecida á andoriña. |
| CELIDONIO |
Grego: Parecido á andoriña. |
| CELINA |
Latín: Pertencente ao ceo. |
| CELIO |
Latín: Relativo ao ceo. |
| CELSA |
Latín: Pertencente ao ceo. |
| CELSO |
Latín: Relativo ao ceo. |
| CELTA |
De celta, pobo dos celtas. |
| CELTIA |
Derivado de Celta. Galicia. |
| CÉLTIGO |
Latín: Celta. |
| CENOBIA |
|
| CENOBIO |
|
| CÉSAR |
Latín: Con moito pelo. |
| CESÁREA |
Latín: Relativo ao César. |
| CESÁREO |
Latín: Relativo ao César. |
| CHAMORRO |
Da advocación mariana. Monte pelado ou monte queimado. |
| CHANTAL |
Francés: Pedra (en occitano). |
| CIBRÁN |
Latín: Habitante de Chipre. |
| CIBRAO |
Latín: Habitante de Chipre. |
| CILINIA |
Latín: habitante de Clinia. |
| CILINIO |
Latín: habitante de Clinia. |
| CILISTRO |
Latín: Pertencente ou relativo ao ceo. |
| CINTA |
Da advocación mariana. Tamén hipocorístico de Xacinta. |
| CINTIA |
Grego: Nacida en Cintia, nome dun monte de Delos. |
| CIPRIÁN |
|
| CIRA |
Persa: Sol, deusa. |
| CIRCE |
Grego: Falcón, gabián, ou porco. |
| CIRENIO |
Grego: Señorial, divino, ou obxectivo, fin desexado. |
| CIRÍACA |
Grego: Derivado de Ciro, sol ou señor. |
| CIRÍACO |
Grego: Derivado de Ciro, sol ou señor. |
| CIRILA |
Latín (procedente do grego): Do Señor, divino. |
| CIRILO |
Latín (procedente do grego): Do Señor, divino. |
| CIRO |
Persa: Sol, deus. |
| CLARA |
Latín: Clara, ilustre. |
| CLARISA |
|
| CLAUDIA |
Latín: Da familia Claudia, coxa. |
| CLAUDINA |
Latín: Da familia Claudia, coxa. |
| CLAUDINO |
|
| CLAUDIO |
Latín: Da familia Claudia, coxo. |
| CLEMENTE |
Latín: Clemente. |
| CLEMENTINA |
Grego: Clemente. |
| CLEMENTINO |
Grego: Clemente. |
| CLEMENZO |
Latín: Clemente. |
| CLEO |
|
| CLEOFÁS |
Grego: De glorioso pai. |
| CLEOFÉ |
Grego: De glorioso pai, gloriosa polos seus pais. |
| CLEOFÉ |
Grego: Filla de glorioso pai. |
| CLETO |
Grego: Invocado. |
| CLIMENE |
Grego: Nome mitolóxico. |
| CLINIA |
Grego: Glorioso. |
| CLINIO |
Grego: Glorioso. |
| CLÍO |
Grego: Célebre, famosa. |
| CLODIA |
Latín: Da familia Claudia, coxa. |
| CLODIO |
Latín: Da familia Claudia, coxo. |
| CLODOMIRA |
Xermánico: Famosa pola súa gloria. |
| CLODOMIRO |
Xermánico: Famoso pola súa gloria. |
| CLODOVEO |
|
| CLODOVICO |
|
| CLODOVIL |
|
| CLODULFO |
Xermánico: Guerreiro, glorioso. |
| CLOE |
Grego: Tenra. |
| CLORINDA |
Grego: Tilleira verde pálida, verde clara. |
| CLORIS |
Grego: Herba verde e tenra. |
| CLOTILDA |
Xermánico: Célebre, nomeada na batalla. |
| CLOTILDE |
Xermánico: Célebre, nomeada na batalla. |
| CLOVIS |
Teutónico (do antigo alemán): Guerreiro famoso. |
| COIA |
|
| COLETA |
Francés: Pequena Nicole. |
| COLUMBÁN |
Latín: Pertencente á familia Colombo, pombo. |
| COMBA |
Latín: Pomba, rola, símbolo da paz e da pureza. |
| COMPOSTELA |
Do topónimo Compostela. Ben feita, esvelta, fermosa. |
| CONCEIZÓN |
Latín: Acto de recibir ou concibir. |
| CONCEPCIÓN |
Latín: Acto de recibir ou concibir. |
| CONCHA |
Hipocorístico de Concepción. |
| CONRADO |
Xermánico: Consello de ousado ou atrevido. |
| CONSOLACIÓN |
Latín: Consolarse con... |
| CONSOLO |
|
| CONSTANCIA |
Latín: Constante. |
| CONSTANCIO |
Latín: Constante. |
| CONSTANTE |
Latín: Firme, inquebrantábel. |
| CONSTANTINA |
Latín: Moi constante. |
| CONSTANTINO |
Latín: Moi constante, perseverante. |
| CONSTANZA |
Latín: Constante, ou constancia. |
| COPELIA |
Personaxe dun conto de Ernst Theodor Amadeus Hoffmann. |
| CORA |
Grego: Moza, doncela. |
| CORAL |
Latín: Coral. |
| CORALIA |
Grego: Rapaza, doncela. |
| CORDELIA |
Latín: Cordial, afable. |
| CORE |
|
| CORINA |
Latín: Virxe, doncela, moza. |
| CORNELIA |
Latín: Relacionada co corno da abundancia. |
| CORNELIO |
Latín: Abundante. |
| CORO |
Latín: Coro (da igrexa). |
| COROA |
Latín: Coroa. |
| CÓSIMA |
Grego: Puída, educada. |
| COSME |
Grego: Universo, disposto en orde. |
| COSTANZA |
|
| COVADE |
Latín: Encarapuchado. |
| COVADONGA |
Latín: Cova da señora. |
| CRISANTO |
Grego: Flor dourada. |
| CRISÓSTOMO |
Grego: De boca de ouro. |
| CRISPÍN |
Latín: De cabelo crecho |
| CRISPINIANO |
|
| CRISTAL |
Grego: Xeo, cristal. |
| CRISTIÁ |
Latín: Cristiá, unxida, discípula de Cristo. |
| CRISTIÁN |
Latín: Cristián, unxido, discípulo de Cristo. |
| CRISTINA |
Hebreo: Discípula de Cristo, unxida. |
| CRISTOVO |
Latín (do grego): Portador de Cristo. |
| CRUZ |
Latín: Cruz, picota, tormento. |
| CUNEGUNDA |
Xermánico: Estirpe guerreira, ou que loita pola súa estirpe. |
| CUSTODIA |
Latín: O anxo gardián, coidadora. |
| CUSTODIO |
Latín: O anxo gardián, coidador. |
  
D
| DACIANO |
Latín: Orixinario da Dacia. |
| DACIO |
Latín: Orixinario da Dacia. |
| DAFNE |
Grego: Coroada de loureiro. |
| DAGOBERTO |
Xermánico: Día brillante. |
| DAGOMAR |
Xermánico: Famoso pola súa brillantez. |
| DALIA |
Latín: Flor. |
| DALILA |
Hebreo: Nome bíblico que significa "pobreza". |
| DALMACIA |
Latín: Orixinaria da Dalmacia. |
| DALMACIO |
Latín: Orixinario da Dalmacia. |
| DALMAO |
|
| DALMIRO |
Xermánico: Ilustre pola súa beleza. |
| DÁMASO |
Grego: Domado, amansado. |
| DAMIA |
|
| DAMIÁN |
Grego: O que domina, dominador. |
| DAMIANA |
Grego: A que domina, dominadora. |
| DANIEL |
Hebreo: Deus é o meu xuíz. |
| DANIELA |
Hebreo: Deus é o meu xuíz. |
| DANTE |
Latín: Firme, duradeiro. |
| DARÍA |
Persa: Activo, posuidora do ben. |
| DARÍO |
Persa: Activo, posuidor do ben. |
| DAVID |
Hebreo: Estimado. |
| DAVIDE |
|
| DAVIDIA |
|
| DAVINIA |
|
| DÉBORA,DÉBORAH |
Hebreo: Abella ou industriosa, traballadora. |
| DEIANIRA |
Grego: Destrutora de homes. |
| DEISE |
|
| DELAIRA |
|
| DELFÍN |
Grego: Golfiño, besta feroz. |
| DELFINA |
Grego: Golfiño, besta feroz. |
| DELIA |
Grego: Deusa, natural da illa de Delos. |
| DELIO |
Grego: Orixinario da illa de Delos. |
| DELMIRA |
|
| DELMIRO |
|
| DEMETRIA |
Grego: Devota de Deméter, deusa da agricultura. |
| DEMETRIO |
Grego: Devoto de Deméter, deusa da agricultura. |
| DEMÉTER |
Nome mitolóxico, significa "terra nai", "nai do trigo" ou "nai da natureza". |
| DENÍS |
Grego: Consagrado a Dionisos, divindade do viño, das festas e da alegría. |
| DENISA |
Grego: Consagrado a Diosisos, divindade do viño, das festas e da alegría. |
| DEODORO |
|
| DEOGRACIAS |
Latín: Grazas a Deus. |
| DEOLINDA |
|
| DEOLINDO |
|
| DESIDERIA |
Latín: Desexábel, desexosa. |
| DESIDERIO |
Latín: Desexábel, aspiración. |
| DIANA |
Latín: Do día, pertencente ao día, divina, celeste, luminosa. |
| DICTINIA |
|
| DIEGO |
Hebreo: O segundo, o fillo segundo. |
| DIGNA |
Latín: Digna. |
| DIGNO |
Latín: Digno. |
| DIMAS |
Grego: Que está a morrer, feble. |
| DINA |
Nome bíblico de orixe e significado pouco claros. Firme, forte, xuizosa. |
| DINÍS |
|
| DINISA |
|
| DINO |
Nome bíblico de orixe e significado pouco claros. Firme, forte, xuizoso. |
| DINORAH |
Arameo: Nome bíblico, indicativo de bo desexo. |
| DIODORA |
Grego: Regalo de Deus. |
| DIODORO |
Grego: Regalo de Deus. |
| DIOMEDES |
Grego: Pensamento de Deus. |
| DIONISIA |
Grego: Consagrada a Dionisos, deus das festas e do viño |
| DIONISIO |
|
| DIÓXENES |
Grego: Nacido de Xúpiter, xerado por Deus. |
| DIVINA |
Latín: Divina, relativa a Deus. |
| DOA |
Latín: Regalo. |
| DOADO |
|
| DOCE |
Latín: Doce, tenra, meiga. |
| DOLORES |
|
| DOMICIANA |
Latín: Domesticada. |
| DOMICIANO |
Latín: Domesticado. |
| DOMINGA |
Latín: Dedicada ou gardada para Deus. |
| DOMINGOS |
Latín: Pertencente ao señor. |
| DOMINICA |
Latín: Dedicada ou gardada para Deus. |
| DOMINICO |
|
| DOMITILA |
Latín: Domesticadora. |
| DOMITILO |
Latín: Domesticador. |
| DONATO |
Latín: Dado a Deus, dedicado a Deus. |
| DORA |
Grego: Regalo. |
| DORES |
Latín: Dores, sufrimentos. |
| DORINDA |
Grego: Regalo. |
| DORIS |
Grego: Don, regalo (de Deus). |
| DOROTEA |
Grego: Regalo de Deus. |
| DOROTEO |
Grego: Regalo de Deus. |
| DOSINDA |
Xermánico: Don fermoso. |
| DOSINDO |
Xermánico: Don fermoso. |
| DOSITEA |
Grego: Regalo de Deus. |
| DOSITEO |
Grego: Regalo de Deus. |
| DUARTE |
Xermánico: Caudillo, gardián glorioso. |
| DULCINEA |
Latín: Doce. |
| DUNA |
Xermánico: Outeiro, duna. |
| DUNIA |
Árabe: Señora do mundo. |
  
E
| ECEQUIEL |
Hebreo: Deus dá as forzas. |
| EDELMIRA |
Xermánico: Ilustre, nobre. |
| EDELMIRO |
Xermánico: Famoso pola súa nobreza. |
| EDENIA |
Hebreo: Xardín delicioso. |
| EDESIO |
Latín: Digno de respecto. |
| EDITE |
Xermánico: Riqueza e combate. |
| EDMUNDO |
Xermánico: Protector da riqueza ou da vitoria. |
| EDUARDO |
Xermánico: Glorioso, gardián. |
| EDUARDA |
Xermánico: Gloriosa gardiá. |
| HEDUVIXE, HEDUVIXES |
Xermánico: Guerreira vitoriosa na batalla. |
| EFRAÍN |
Hebreo: Vizoso, abundante. |
| EFRÉN |
Hebreo: Vizoso, abundante. |
| ELBA |
Celta: Alta montaña. |
| ELEAZAR |
Hebreo: Deus axuda, Deus veu na nosa axuda. |
| LEONOR |
De orixe dubidosa.. Deus é a miña luz ou luz brillante. |
| ELIANA |
Grego: Relativa ao sol. |
| ELÍAS |
Hebreo: Referencia á divindade, Iavé é Deus. |
| ELISA |
Hebreo: Deus axudou. |
| LISARDO |
Xermánico: Forte. |
| ELISEO |
Hebreo: Deus é a miña salvación. |
| ELIXIO |
Latín: Elixido. |
| ELOI |
Francés-Xermánico: O elixido. |
| ELOÍSA |
Xermánico: Elixida. |
| ELPIDIO |
Grego: Portador de esperanza. |
| ELSA |
Hebreo: Deus axudou. |
| ELVIRA |
Xermánico: Amiga da lanza, nobre gardiá. |
| EMÉRITA |
Latín: Recompensada por Deus. |
| ANDEIRO |
Latín: Defensor, rexeitador, recompensado. |
| EMILIA |
Latín: Pertencente á familia romana Emilia, imitadora. |
| EMILIANA |
Latín: Pertencente á familia romana Emilia, imitadora. |
| EMILIANO |
Latín: Pertencente á familia romana Emilia, imitador. |
| EMILIO |
Latín: Pertencente á familia romana Emilia, imitador. |
| ENCARNACIÓN |
Latín: Encarnación, misterio relixioso. |
| ENEAS |
Grego: Glorioso. |
| ENGRACIA |
Latín: Estar en graza. |
| EMMA |
Xermánico: Ama, nodriza. |
| EMMANUELA |
Hebreo: Deus está connosco, salvadora. |
| EPIFANÍA |
Grego: Aparición, manifestación. |
| EPIFANIO |
Grego: Aparición, manifestación. |
| ERASMO |
Grego: Amado, desexado. |
| ERNESTA |
Xermánico: Combate forte, firme, tenaz. |
| ERNESTINA |
Xermánico: Firme, tenaz. |
| ERNESTO |
Xermánico: Firme, tenaz. |
| ERO |
Xermánico: Espada. Monxe do Mosteiro da Armenteira. |
| ESCOLÁSTICA |
Latín: Pertencente á escola. |
| ESCRAVITUDE |
Latín: De escravo, nome dun pobo eslavo. |
| ESMERALDA |
Grego: Esmeralda, pedra preciosa. |
| ESPERANZA |
Latín: Esperanza. |
| ESTANISLAO |
Polonés: Gloria eminente. |
| ESTEFANÍA, ESTEVAÍÑA |
Grego: Coroada de loureiro, vitoriosa. |
| ESTELA |
Latín: Estrela. |
| ESTER |
Hebreo: Astro, estrela. |
| ESTEVO |
Grego: Coroado de loureiro, vitorioso. |
| ESTRELA |
Latín: Estrela. |
| ETELVINA |
Xermánico: Ilustre, nobre pola súa vitoria. |
| ETELVINO |
Xermánico: Nobre vitorioso. |
| EUDOSIA |
Grego: De boa opinión, doutrina ou reputación. |
| EUDOSIO |
Grego: De boa opinión, recto. |
| EUFEMIA |
Grego: Favorábel, eloxiosa, de bo agoiro. |
| EUFEMIO |
Grego: Favorábel, eloxioso, de bo agoiro. |
| EUFRASIA |
Grego: Alegría, ledicia, bo humor. |
| EUFRASIO |
Grego: Alegría, ledicia, bo humor. |
| EUFROSIÑA |
Grego: Ledicia, alegría, bo humor. |
| EULOXIA |
Grego: Ben falada, elocuente. |
| EULOXIO |
Grego: Que fala ben. |
| EUNICE |
Grego: Vitoriosa. |
| EURÍDICE |
Grego: Xustiza grande. |
| EUSEBIA |
Grego: Respectuosa cos deuses, veneradora deles. |
| EUSEBIO |
Grego: Respectuoso cos deuses. |
| EUSENDA |
Xermánico: Expedición feliz. |
| EUSTAQUIA |
Grego: Ben construída, sólida, fecunda. |
| EUSTAQUIO |
Grego: Ben construído, fecundo. |
| EUTELO |
Grego: Forte, liberador. |
| EUXENIA |
Grego: Ben nacida, nobre. |
| EUXENIO |
Grego: Ben nacido, nobre. |
| EVA |
Hebreo: Dadora de vida. |
| EVANXELINA |
Grego: Boa nova. |
| EVARISTO |
Grego: Servizal, bo entre os mellores. |
| EVENCIO |
Latín: Famoso polo seu éxito. |
| EXERIA |
Grego: Que se move. |
| EXIDIO |
Grego: Cabrito. |
| EXIQUIA |
Latín: Culto, cerimonia. |
| EXIQUIO |
Latín: Culto, cerimonia. |
| EXUPERANCIO |
Latín: Abundancia. |
  
F
| FABIA |
Latín: Da familia Fabia, faba. |
| FABIÁN |
Latín: Da familia Fabia, faba. |
| FABIANA |
Latín: Da familia Fabia, faba. |
| FABIANO |
Latín: Da familia romana Fabia, faba. |
| FABIO |
Latín: Da familia Fabia, faba. |
| FABIOLA |
Latín: Da familia Fabia, faba. |
| FABRICIO |
Latín: Artesán. |
| FACUNDO |
Latín: Elocuente, falador. |
| FARA |
Árabe: Alegre. |
| FARRUCO |
Xermánico: O que quere ser libre. |
| FÁTIMA |
Árabe: Doncela. |
| FAUSTINA |
Latín: Relativa a Fausto, favorábel, feliz. |
| FAUSTINO |
Latín: Relativo a Fausto, favorábel, feliz. |
| FAUSTO |
Latín: Favorábel, feliz. |
| FAXILDO |
Xermánico: Imposto. |
| FE |
Latín: Fe. |
| FEDORA |
Eslavo: Regalo de Deus. |
| FEDRA |
Grego: Brillante. |
| FEDRO |
Grego: Ilustre. |
| FELICIA |
Latín: Feliz, contenta, fértil. |
| FELICIANA |
Latín: Feliz, contenta, fértil. |
| FELICIANO |
Latín: Que ten felicidade ou sorte, contento, fértil. |
| FELICIDADE |
Latín: Felicidade. |
| FELICIO |
Latín: Que ten felicidade ou sorte, contento, fértil. |
| FELÍCITA |
Latín: Felicidade. |
| FELÍCITAS |
Latín: Felicidade. |
| FELISA |
Latín: Afortunada, chea de felicidade. |
| FERNÁN |
Xermánico: Intelixente ou atrevido na paz. |
| FERNANDO |
Xermánico: Intelixente ou atrevido na paz. |
| FERNANDA |
Xermánico: Intelixente ou atrevida na paz. |
| FIDEL, FIDELIO |
Latín: Fiel. |
| FIDELIA, FIDELINA |
Latín: Fiel. |
| FILEMÓN |
Grego: Moi amábel, moi afectuoso. |
| FILIBERTO |
Xermánico: Moi ilustre, ilustrísimo. |
| FILIPA |
Grego: Amiga dos cabalos. |
| FILIPE |
Grego: Amigo dos cabalos. |
| FILOMENA |
Grego: Amiga dos cantos, rouxinol. |
| FILOMENO |
Grego: Amigo dos cantos, rouxinol. |
| FILOTEO |
Grego: Que ama a Deus. |
| FIRMÍN, FIRMINO, FIRME |
Latín: Firme, seguro. |
| FIRMINA |
Latín: Firme, segura. |
| FIZ |
Latín: Feliz, contento, fértil. |
| FLAVIA |
Latín: Amarela, loura. |
| FLAVIANO |
Latín: Louro. |
| FLAVIO |
Latín: Louro. |
| FLOR |
Latín: Flor. |
| FLORA |
Latín: Deusa das flores. |
| FLOREAL |
Francés: Florido. |
| FLORENCIA |
Latín: Floreada, florida, chea de flores. |
| FLORENCIO |
Latín: Florecente, brillante, resplandecente. |
| FLORENTINA |
Latín: Florecente, brillante, resplandecente. |
| FLORENTINO |
Latín: Brillante. |
| FLORIÁN, FLORIANO |
Latín: Pertencente á deusa Flora. |
| FLORIANA |
Latín: Pertencente á deusa Flora. |
| FLORINDA |
Latín: Floreada, chea de flores. |
| FORTUNATA |
Latín: Afortunada. |
| FORTUNATO |
Latín: Afortunado. |
| FRANCISCA |
Xermánico: A quere ser libre. |
| FRANCISCO |
Xermánico: O que quere ser libre. |
| FRANQUEIRA |
Xermánico: Lugar aberto; lugar dos libres. |
| FRÁNQUILA |
Xermánico: Pertencente ao pobo dos Francos. |
| FEDERICA |
Xermánico: Princesa da paz, pacificadora. |
| FEDERICO |
Xermánico: Príncipe da paz, que domina coa paz. |
| FRIDA |
Xermánico: Paz. |
| FROILA |
Xermánico: Terra do señor. |
| FROILÁN |
Xermánico: Terra do señor. |
| FROITOSA |
Latín: Fértil, frutífera. |
| FROITOSO |
Latín: Vizoso, abundante, fértil. |
| FUCO |
Xermánico: O que quere ser libre. |
| FULXENCIA |
Latín: Relucente, refulxente. |
  
G
| GABINA |
Latín: Da cidade de Gabio, no Lacio. |
| GABINO |
Latín: Da cidade de Gabio, no Lacio. |
| GABRIEL |
Hebreo: Home de Deus, forza de Deus. |
| GABRIELA |
Hebreo: Forza de Deus. |
| GALA |
Xermánico: Muller da tribo dos galos, da Gallia. |
| GALO |
Latín: Poderío.//Xermánico: Home da tribo dos Galos, da Gallia. |
| GALVÁN |
Bretón: O que naceu feliz ou contento. |
| GASPAR, GASPARO |
Persa: Administrador do tesouro. |
| GASPARA |
Persa: Administradora do tesouro. |
| GASTÓN |
Xermánico: Estranxeiro, inimigo. |
| GAUDENCIO |
Latín: Gozar, estar alegre, sentir pracer. |
| GLAUCA |
Grego: Verde, da cor do mar. |
| GLAUCO |
Grego: Verde, da cor do mar. |
| GLICERA |
Grego: Doce. |
| GLORIA |
Latín: Fama, sona. |
| GODOFREDO |
Xermánico: Amizade de Deus, pacto con Deus. |
| GONZALO |
Xermánico: Home disposto para a loita. |
| GORECHO |
Grego: Vixiante. |
| GORETTI |
Italiano: Apelido dunha santa italiana, chamada María. |
| GRACIA |
Latín: Graza, encanto, don. |
| GRACIÁN |
Latín: Cheo de graza. |
| GRACIELA |
Latín: Grata, agradábel. |
| GREGORIA |
Grego: Vixiante, esperta. |
| GREGORIO |
Grego: Vixiante, esperto. |
| GRISELDA |
Xermánico: Ilustre batalla. |
| GUADALUPE |
Árabe: Rio de croios negros. |
| GUALTERIA |
Xermánico: A que manda o pobo na guerra. |
| GUALTERIO |
Xermánico: O que manda o pobo na guerra. |
| GÚDULA |
Xermánico: Deusa, batalla. |
| GÜENDOLINA |
Bretón: Branca. |
| GUÍA |
Xermánico: Persoa que guía, que conduce, escolta. |
| GUIDO |
Xermánico: Leño, floresta, vital. |
| GUILLÉN |
Xermánico: Elmo protector. |
| GUILLERME |
Xermánico: Elmo protector. |
| GUILLERMINA |
Xermánico: Elmo protector. |
| GUIOMAR |
Xermánico: Muller ilustre, combate ilustre. |
| GUMERSINDA |
Xermánico: Muller forte. |
| GUMERSINDO |
Xermánico: Home forte. |
| GUNDAR |
Xermánico: Loitador forte. |
| GUSTAVO |
Xermánico: Cetro do rei, báculo dos Godos. |
| GUTERRE |
Xermánico: Que goberna o exército. |
  
H
| HADES |
Grego: Invisíbel. |
| HADRIÁN |
Latín: Nacido na Hadria. |
| HADRIANA |
Latín: Nacida na Hadria. |
| HADRIANO |
Latín: Nacido na Hadria. |
| HANÍBAL |
Fenicio: Graza, favor do deus Baal. |
| HAROLDO |
Xermánico: Guía do exército. |
| HEITOR |
Grego: Persoa formada, madura, rexedor do pobo. |
| HELADIA |
Grego: Nativa da Hélade, Grecia. |
| HELADIO |
Grego: Nativo da Hélade, Grecia. |
| HELENA |
Grego: Grega, da Grecia, muller moi bela. |
| HELENIO |
Grego: Facho. |
| HELGA |
Xermánico: Santa. |
| HELIA |
Grego: Sol. |
| HELIO |
Grego: Sol. |
| HELIODORO |
Grego: Regalo do sol. |
| HENRIQUE |
Xermánico: Rico en fincas, señor na súa patria. |
| HENRIQUETA |
Xermánico: Rica en fincas. |
| HERACLIO |
Grego: Descendente de Heracles, forzudo. |
| HERÁCLITO |
Grego: Descendente de Heracles, forzudo. |
| HÉRCULES, HERACLES |
Latín: Correspondente ao deus grego da forza, Heracles. |
| HERIBERTO |
Xermánico: Exército famoso. |
| HERMELINDA |
Xermánico: Escudo do potente. |
| HERMENEXILDA |
Xermánico: Guerreira valerosa e prudente. |
| HERMENEXILDO |
Xermánico: Potente, valeroso e prudente. |
| HERMES |
Grego: Mensaxeiro. |
| HERMIDAS |
Latín: Pequena igrexa solitaria. |
| HERMINIA |
Xermánico: Grande, forte. |
| HERMINIO |
Xermánico: Grande, forte. |
| HERMÓXENES |
Grego: Da familia do deus Hermes, xerado por Hermes. |
| HERODES |
Grego: Gobernante. |
| HERODÍAS |
Grego: Gobernadora. |
| HERUNDINA |
Xermánico: Deusa e esposa. |
| HERVÉ |
Xermánico: Activo no combate. |
| HIDACIO |
Grego: Pedra preciosa. |
| HILARIA |
Grego: Alegría. |
| HILARIO |
Grego: Ledo, alegre. |
| HILARIÓN |
Grego: Ledo, alegre. |
| HILDA |
Xermánico: Batalla. |
| HILDEGARDA |
Xermánico: Gardiá da batalla. |
| HIPÓLITA |
Grego: A que solta os cabalos. |
| HIPÓLITO |
Grego: O que libera os cabalos. |
| HIXINIA |
Grego: Sa, que goza de boa saúde, hixiénica. |
| HIXINIO |
Grego: Vigoroso, san. |
| HOMERO |
Grego: Cego. |
| HONESTO |
Latín: Honorábel, honrado, virtuoso. |
| HONORATA |
Latín: Honrada, apreciada. |
| HONORATO |
Latín: Honrado, apreciado. |
| HONORIA |
Latín: Honorábel. |
| HONORINA |
Latín: Honorábel. |
| HONORINO |
Latín: Honorábel. |
| HONORIO |
Latín: Honorábel. |
| HORACIO |
Latín: Servo de Deus. |
| HORTENSIA |
Latín: Relativa á horta. |
| HUGO |
Xermánico: Intelixencia, bo sentido. |
| HUMBERTO |
Xermánico: Famoso oso xigante. |
  
I
| IAGO |
Hebreo: O segundo, o que vén detrás. |
| IDA |
Xermánico: Traballo, actividade. |
| IFIXENIA |
Grego: Forte desde o seu nacemento. |
| IFIXENIO |
Grego: Forte desde o seu nacemento. |
| IGNACIA |
Latín: Ardente, fogosa, relacionada co lume. |
| IGNACIO |
Latín: Relacionado co lume, ardente, fogoso. |
| IGOR |
Xermánico: Espada afiada. |
| ILDEFONSO |
Xermánico: Totalmente preparado para o combate. |
| ILDUARA |
Xermánico: Insigne ou sabia no combate. |
| ILUMINADA |
Latín: Con moita luz. |
| IMARO |
Xermánico: Glorioso. |
| IMELDA |
Xermánico: Forte, grande batalla. |
| INDALECIO |
Xermánico: Forza. |
| INÉS |
Grego: Pura, casta. |
| INGRID |
Sueco: Amada polo deus Ing. |
| INMACULADA |
Latín: Sen mancha, virxe. |
| INOCENCIA |
Latín: Inofensiva, honesta, sen culpa. |
| INOCENCIO |
Latín: Inocente, puro, sen culpa. |
| INOCENTE |
Latín: Inocente, puro, sen culpa. |
| ÍÑIGO |
Vasco: Caeira do monte. |
| IOLANDA |
Latín: Violeta, flor, derivado de viola. |
| IREA |
Grego: Paz. |
| IRENEO |
Grego: Dedicado á deusa da paz. |
| IRIA |
Vasco-cántabro: Pedra, vila. |
| IRIMIA |
Topónimo do nacemento do río Miño. |
| IRIS |
Grego: Anunciadora, mensaxeira, colorida. |
| IRLANDA |
Celta: Terra de Erin. |
| IRMA |
Xermánico: Poderosa. |
| ISAAC |
Hebreo: Rapaz alegre, que Deus te considere con benevolencia. |
| ISABEL |
Hebreo: O deus Baal é saúde, saudábel. |
| ISACIO |
Grego: Igualdade. |
| ISADORA |
Grego: Regalo da deusa exipcia Isis. |
| ISAÍAS |
Hebreo: Iavé salva, Iavé é a salvación. |
| ISAURA |
Grego: Habitante de Isauria, na Asia Menor. |
| ISIDORA |
Grego: Regalo da deusa exipcia Isis. |
| ISIDORO |
Grego: Regalo da deusa exipcia Isis. |
| ISIDRA |
Grego: Regalo da deusa exipcia Isis. |
| ISIDRO |
Grego: Regalo da deusa exipcia Isis. |
| ISMAEL |
Hebreo: Deus escoita. |
| ISOLDA |
Xermánico: Brillo poderoso. |
| ISOLINA |
Xermánico: Brillo poderoso. |
| ISRAEL |
Hebreo: Forza de Deus. |
| ITALO |
Hebreo: Forza de Deus. |
| ITAMAR |
Xermánico: Guerreiro ilustre. |
| IVÁN |
Hebreo (a través do ruso): Deus é bondadoso. |
| IVO, IVES, IVON |
Xermánico: Teixo, glorioso. |
  
L
| LADISLAO |
Eslavo: Que domina, que impera con gloria. |
| LAERTES |
Grego: Levantador de pedra. |
| LAMBERTO |
Xermánico: Patria famosa, ou famoso na súa patria. |
| LANDELINA |
Xermánico: Propia da súa terra, do seu país. |
| LANDELINO |
Xermánico: Propio do seu país. |
| LARA |
Latín: Relativa ao lar ou fogar. |
| LAURA |
Latín: Flor, triunfo, coroada de loureiro. |
| LAUREANA |
Latín: Coroada de loureiro, vitoriosa. |
| LAUREANO |
Latín: Coroado de loureiro. |
| LAURO |
Latín: Triunfador. |
| LÁZARO |
Hebreo: Deus axuda, Deus veu na nosa axuda. |
| LEA, LÍA |
Latín: Leoa. |
| LEANDRO, LEANDRE |
Grego: Home do pobo, home forte coma un león. |
| LEDA |
Latín: Alegre. |
| LEDICIA, LETICIA |
Latín: Grande alegría. |
| LEDO |
Latín: Alegre. |
| LEILA |
Persa: Noite. |
| LEÓN |
Latín: León, home valente. |
| LEONARDA |
Xermánico: Forte. |
| LEONARDO |
Xermánico: León forte, que ten a forza dun león. |
| LEONCIA |
Grego: Semellante a un león na súa forza. |
| LEONCIO |
Latín: León, que ten a forza do león. |
| LEÓNIDES, LEÓNIDAS, LEONIDES |
Grego: Valente coma o león. |
| LEONOR, LEONORA |
Xermánico: Que medra con forza. |
| LEOPOLDA, LEOPOLDINA |
Xermánico: Valente entre a súa xente. |
| LEOPOLDO, LEOPOLDINO |
Xermánico: Valeroso entre o pobo, pobo valente. |
| LEOVIXILDO |
Xermánico: Guerreiro armado. |
| LESMES |
Xermánico: Protector, elmo nobre. |
| LEUCO |
Grego: Puro. |
| LEUTER |
Grego: Libertador. |
| LEVÍ |
Hebreo: Vencello |
| LIBERATA, LIBRADA |
Latín: Liberada. |
| LIBERDADE |
Latín: Liberdade. |
| LIBIAN |
Latín: O que ofrece en sacrificios. |
| LIBORIA |
Latín: Consagrada aos deuses. |
| LIBORIO |
Latín: Consagrado aos deuses. |
| LICINIO |
Latín: Feito de luz. |
| LIDIA |
Grego: Orixinaria de Lyd, na Asia Menor. |
| LIDUVINA |
Xermánico: Pobo vitorioso ou amiga do pobo. |
| LILIA, LILIAN |
Latín: Lirio. |
| LILIANA |
Latín: Pertencente aos lirios. |
| LINO |
Grego: Fillo de Apolo //Latín: Unxido. |
| LIRIA |
Latín: Lirio. |
| LIVIO |
Latín: Unxido. |
| LOCAIA |
Grego: Natural da illa grega de Leucas. |
| LOCAIO |
Grego: Orixinario da illa grega de Leucas. |
| LOIS |
Xermánico: Famoso na guerra, ou sabio no combate. |
| LOPE |
Latín: Lobo. |
| LOPO, LUPO |
Latín: Lobo. |
| LORENA |
Latín: Loureiro. |
| LORETO |
Italiano: Bosque de loureiro. |
| LOURENZA |
Latín: Coroada de loureiro, vitoriosa. |
| LOURENZO |
Latín: Loureiro. |
| LÚA |
Latín: Lua. |
| LUCAS |
Latín: Luminoso. |
| LUCÍA |
Latín: Nacida coa primeira luz. |
| LUCIANA |
Latín: Pertencente á luz. |
| LUCIANO |
Latín: Luminoso. |
| LUCILA |
Latín: Luz pequena. |
| LUCINDA |
Latín: Pertencente ou relativa á luz. |
| LUCIO |
Latín: Luminoso, luz. |
| LUCRECIA |
Latín: Que dá beneficio e ganancia. |
| LUCRECIO |
Latín: Que dá beneficio e ganancia. |
| LUÍS |
Xermánico: Glorioso no combate. |
| LUÍSA |
Xermánico: Gloriosa no combate. |
| LURDES |
Francés-occitano: Outeiro rochoso, topónimo desta localidade. |
| LUZ |
Latín: Luz. |
  
M
| MACARENA |
Grego: Boa amiga, feliz, beata. |
| MACARIA |
Grego: Boa amiga. |
| MACARIO |
Grego: Bo, feliz. |
| MACÍAS |
Hebreo: Deus proverá, home de Deus. |
| MADALENA |
Hebreo: Natural de Magdala. |
| MAELOC |
Bretón: Bispo bretón-galego do século V. |
| MAFALDA |
Xermánico: A que combate con forza. |
| MAGALÍ |
Provenzal: Perla. |
| MAGNOLIA |
Francés: Flor, magnolia. |
| MALAQUÍAS |
Hebreo: Anxo, mensaxeiro. |
| MALVINA |
Gaélico: De fronte delicada e bela. |
| MAMEDE, MAMEDIO |
Grego: Nai. |
| MANASES |
Hebreo: O que esquece o mal. |
| MANFREDO |
Xermánico: Amigo dos homes, amigo de Deus. |
| MANSO |
Latín: Entregado, confiado. |
| MANUEL |
Hebreo: Deus está connosco. |
| MANUELA |
Hebreo: Deus está connosco. |
| MAR |
Latín: Mar. |
| MARA |
Hebreo: Amargura. |
| MARCELA |
Latín: Dedicada ao servizo de Marte, martelo. |
| MARCELINA |
Latín: Dedicada ao servizo de Marte, martelo. |
| MARCELINO |
Latín: Dedicado ao deus Marte, martelo. |
| MARCELO |
Latín: Dedicado ao deus Marte, martelo. |
| MARCIAL |
Latín: Marcial, guerreiro, nacido baixo o signo de Marte, martelo. |
| MARCIANO |
Latín: Dedicado ao deus Marte, martelo. |
| MARCO |
Latín: Dedicado ao deus Marte, martelo. |
| MARCOS |
Latín: Dedicado ao deus Marte, martelo. |
| MARGARIDA |
Latín: Perla, flor. |
| MARÍA, MARUXA |
Hebreo: Señora. |
| MARIANA |
Hebreo: Discípulo ou devoto de María. |
| MARIANO |
Hebreo: Dedicado a María. |
| MARIÑA |
Latín: Proveniente do mar, mariñeira. |
| MARIÑO |
Latín: Mariñeiro. |
| MARIO |
Hebreo: Dedicado ao servizo de María, señora. |
| MARO |
Hebreo: Amargue. |
| MARTA |
Hebreo: A que provoca, señora. |
| MARTIÑA |
Latín: Dedicada a venerar a Marte. |
| MARTIÑO |
Latín: Dedicado á veneración do deus Marte, home belicoso, guerreiro. |
| MATEO |
Hebreo: Don de Deus, home de Deus. |
| MATÍAS |
Hebreo: Deus proverá, home de Deus. |
| MATILDE |
Xermánico: Que loita con forza. |
| MAURA |
Latín: Habitante da Mauritania, negra, moura, escura. |
| MAURICIA |
Latín: Habitante da Mauritania, negra, moura, escura. |
| MAURICIO |
Latín: Nacido na Mauritania, mouro, escuro. |
| MAURO |
Latín: Nacido na Mauritania, mouro, escuro. |
| MÁXIMA |
Latín: A máis grande, a maior. |
| MAXIMILIANA |
Latín: A máis grande, a maior. |
| MAXIMILIANO |
Latín: O máis grande, o maior. |
| MAXIMINA |
Latín: A máis grande, a maior. |
| MAXIMINO |
Latín: O máis grande. |
| MÁXIMO |
Latín: O máis grande. |
| MAXÍN |
Latín: O máis grande. |
| MAXINA |
Latín: A máis grande, a maior. |
| MEDARDO |
Xermánico: Forte no poder. |
| MELANIA |
Grego: Negra. |
| MELBA |
Inglés: Regueiro. |
| MELCHOR |
Hebreo: Rei da luz. |
| MELCHORA |
Hebreo: Iavé é a luz, raíña da luz. |
| MELINA |
Latín: Doce. |
| MELINDA |
Grego: Harmoniosa. |
| MELISA |
Grego: Abella. |
| MELITÓN |
Latín: Propio do mel, doce coma o mel. |
| MELQUÍADES |
Hebreo: Deus é o meu rei. |
| MENANDRO |
Grego: Home firme. |
| MENARDO |
Xermánico: Home glorioso. |
| MENDO |
Xermánico: Valeroso e potente. |
| MERCÉ |
Latín: Favores, grazas, dons. |
| MERCEDES |
Latín: Favores, grazas, dons. |
| MERCÉS |
Latín: Favores, grazas, dons. |
| MERCURIO |
Latín: Mercader, deus do comercio. |
| MERITXELL |
Latín (a través do catalán): Pura, de moito mérito. |
| MERLÍN |
Bretón: Forte do mar. |
| METODIO |
Grego: Estudoso, que segue un camiño. |
| MICAELA |
Hebreo: Quen é como Deus. Deus é xusto. |
| MIGUEL |
Hebreo: Quen como Deus...? ou Deus é xusto. |
| MILAGRES |
Latín: Marabilla, milagre, prodixio. |
| MILCÍADES |
Grego: O de cabelo roxo. |
| MILLÁN |
Latín: Pertencente á familia latina Emilia, imitador. |
| MINERVA |
Latín: Deusa da sabedoría. |
| MINIA, MENIÑA |
Xermánico: Grande, forte. |
| MIREIA |
Latín: Marabilla, espello. |
| MÍRIAM |
Hebreo: Señora. |
| MIRO, MIRÓN |
Xermánico: O máis famoso. |
| MIRTA |
Grego: Flor do mirto. |
| MODESTA |
Latín: Moderada, modesta. |
| MODESTO |
Latín: Moderado, con mesura. |
| MOISÉS |
Hebreo: Salvado das augas. |
| MÓNICA |
Grego: Solitaria. |
| MONTSERRAT |
Catalán: Monte en forma de serra. |
| MURIEL |
Gaélico: Brillante coma o mar. |
  
N
| NABOR |
Arameo: Amigo de Deus. |
| NADIA |
Ruso: Esperanza. |
| NADIR |
Árabe: Oposto. |
| NAPOLEÓN |
Latín: León. |
| NARCISA |
Grego: Flor, narciso, adormecedora. |
| NARCISO |
Grego: Flor, preguiceiro. |
| NATALIA |
Latín: En conmemoración do Nadal. |
| NATÁN |
Hebreo: Don de Deus. |
| NATIVIDADE |
Latín: Xeración, nacemento. |
| NAZARÉ |
Grego: A que garda, a coidadora. |
| NAZARIO |
Hebreo: Orixinario de Nazaré, consagrado, coroado. |
| NEFTALÍ |
Hebreo: Loita. |
| NÉLIDA |
Grego: Descendente de Néstor ou Neleo. |
| NEMESIA |
Latín: Devota de Némese, deusa da xustiza. |
| NEMESIO |
Latín: Devoto de Némese, deusa da xustiza. |
| NEREA |
Grego: Nome dunha deusa grega do mar. |
| NEREIDA |
Grego: Filla de Nereo. Referente a Nereo. |
| NEREO |
Grego: Pertencente a unha das ninfas do mar, Nerea. |
| NÉSTOR |
Grego: O que volve sempre ben, o que retorna felizmente. |
| NEVES |
Latín: Neve. |
| NICANOR |
Grego: Vencedor de homes. |
| NICANORA |
Grego: Vencedora de homes. |
| NICASIA |
Grego: Vencedora, vitoriosa entre o pobo. |
| NICASIO |
Grego: Vencedor, vitorioso entre o pobo. |
| NICETAS |
Grego: Vencedora, vitoriosa. |
| NICETO |
Grego: Vencedor, vitorioso. |
| NICODEMO |
Grego: Vencedor entre o pobo. |
| NICOLASA |
Grego: Vencedora do pobo, co pobo. |
| NICOLAO, NICOLÁS |
Grego: Vencedor do pobo, co pobo. |
| NICOMEDES |
Grego: O que vence co consello. |
| NIDIA |
Grega: Limpa. |
| NINA |
Hebreo: Fermosa, linda. |
| NIVARDO |
Xermánico: Valeroso e diferente. |
| NOA |
Hebreo: Repouso. |
| NOÉ |
Hebreo: De longa vida. |
| NOELA, NOEGA |
Hebreo: Filla de Noé, repouso, descanso. |
| NOELIA |
Francés: Referente ao Nadal. |
| NOEMÍ |
Hebreo: A miña ledicia. |
| NOEMIA |
Hebreo: A miña ledicia. |
| NORBERTA |
Xermánico: Famosa muller do Norte. |
| NORBERTO |
Xermánico: Home famoso que veu do Norte. |
| NORMA |
Latín: Norma, prescrición //Xermánico: Muller do Norte. |
| NORMAN |
Xermánico: Home do Norte. |
| NUNO |
Latín: Monxe. |
| NURIA |
Vasco: Lugar entre outeiros. |
  
O
| O |
Latín: Oh, partícula exclamativa. |
| OBDULIA |
Árabe: Servidora de Deus. |
| OBDULIO |
Árabe: Servo, escravo. |
| OCTAVIA |
Latín: A que facía o número oito, oitava. |
| OCTAVIANO |
Latín: Oitavo, pertencente ao número oito. |
| OCTAVIO. |
Latín: O que facía o número oito, oitavo |
| ODILA, ODILIA |
Xermánico: Bens hereditarios, riqueza. |
| ODILO, ODILÓN |
Xermánico: Posesión ou riqueza. |
| ODON |
Xermánico: Posesión, riqueza. |
| ODORICO |
Xermánico: Señor das riquezas. |
| OFELIA |
Grego: Utilidade, axuda, serpe. |
| OLAF |
Xermánico: Que provén, proveniente de nobre familia. |
| OLALLA |
Grego: Ben falada, elocuente. |
| OLEGARIA |
Xermánico: Pobo antigo. |
| OLEGARIO |
Xermánico: Pobo antigo. |
| OLGA |
Ruso: Alta, divina, invulnerábel. |
| OLIMPIA |
Grego: Do monte Olimpo, residencia dos deuses. |
| OLIMPIO |
Grego: Relativo ao monte Olimpo, residencia dos deuses. |
| OLINDA |
Xermánico: Lanceira da illa. |
| OLINDO |
Xermánico: Lanceiro da illa. |
| OLIVA |
Latín: Oliva. |
| OLIVEIROS |
Noruegués: Legado dos devanceiros. |
| OLIVERIO |
Noruegués: Legado dos devanceiros. |
| OLIVIA |
Latín: Oliva. |
| OLIVIO |
Latín: Oliva. |
| OMAR |
Árabe: O que constrúe, construtor. |
| ONDA |
Latín: Onda do mar. |
| ONÉSIMO |
Grego: Útil. |
| ONOFRE |
Xermánico: Pacificador. |
| ORDOÑO |
Xermánico: Porco bravo ou espada do xigante. |
| ORENCIO, ORENTE, OURENTE |
Latín: Oriental. |
| ORESTES |
Grego: Montañés. |
| ORIANA |
Latín: A que naceu. |
| ORLANDO |
Xermánico: O que ten fama de ousado. |
| OROSIA |
Latín: Que ten moita boca, moi faladora. |
| OROSIO |
Grego: Que é moi falador, que ten moita boca. |
| ÓSCAR, OSCAR |
Xermánico: Lanza de Deus. |
| OSIÁN |
Celta: Cero pequeno. |
| OSORIO, OSOIRO |
Vasco: Cazador de lobos. |
| OSVALDO, OSWALDO |
Xermánico: Potencia da divindade. |
| OTILIA |
Xermánico: Bens hereditarios, patria. |
| OURIOL |
Latín: Dourado. |
| OVIDIA |
Latín: Pastora de ovellas. |
| OVIDIO |
Latín: Pastor de ovellas. |
  
P
| PACIANO |
Latín: Pacífico. |
| PACOMIO |
Grego: De costas anchas e robustas. |
| PAIO |
Grego: Mariño, pertencente ao mar. |
| PALMIRA |
Latín: Referida ao domingo de Palmas. |
| PALMIRO |
Latín: Referido ao domingo de Palmas. |
| PANCRACIA |
Grego: Omnipotente, que posúe todo o poder. |
| PANCRACIO |
Grego: Omnipotente, que posúe todo o poder. |
| PANDORA |
Grego: A que ten todos os dons, todos os regalos. |
| PÁNFILA |
Grego: Amiga total, amiga de todos. |
| PÁNFILO |
Grego: Amigo de todos, que ama todo... |
| PANTAIÓN, PANTAÓN, PANTALLÓN |
Grego: Forte coma un león, en todo un león. |
| PARIS |
Grego: Igual, equivalente. |
| PASCASIO |
Latín: Pertencente á Pascua. |
| PASCUAL |
Hebreo: Pertencente á Pascua. |
| PASCUALA |
Hebreo: Pertencente á Pascua. |
| PASCUALINA |
Hebreo: Pertencente á Pascua. |
| PASTOR |
Latín: Pastor. Home que coida do rabaño. |
| PASTORA |
Latín: Muller que coida o rabaño. |
| PASTORIZA |
Latín: Relativa á Pastora. |
| PATRICIA |
Latín: Paisana, da patria, de pai rico e nobre. |
| PATRICIO |
Latín: De nobre berce, da patria. |
| PATROCLO |
Grego: Gloria do pai. |
| PAULA |
Latín: Pequena, miúda. |
| PAULINA |
Latín: Pequena, miúda. |
| PAULINO |
Latín: Miúdo, pequeno. |
| PAULIÑO, PAULIÑOS |
Latín: Miúdo, pequeno. |
| PAULO |
Latín: Miúdo, pequeno. |
| PAZ |
Latín: Paz. |
| PEDRO |
Latín: Pedra firme coma a rocha. |
| PELAXIA |
Grego: Mariñeira, muller de mar. |
| PELAXIO |
Grego: Pertencente ao mar, mariñeiro. |
| PENÉLOPE |
Grego: Fíos inchados, pano, tea. |
| PEREGRINA |
Latín: Que vai polo campo. |
| PEREGRINO, PELEGRÍN, PEREGRÍN |
Latín: Que vai polo campo. |
| PERFECTA |
Latín: Perfecta. |
| PERFECTO |
Latín: Perfecto. |
| PERPETUA |
Latín: Constante, eterna, perpetua. |
| PERPETUO |
Latín: Constante, eterno, perpetuo. |
| PETRA |
Latín: Pedra firme coma a rocha. |
| PETRONIA |
Latín: Dura coma unha pedra, coma un coio. |
| PETRONILA |
Latín: Feita de pedra, de rocha. |
| PETRONIO |
Latín: Duro coma un coio, coma unha pedra. |
| PETUNIA |
Latín: Flor, petunia. |
| PÍA |
Latín: Veneradora dos pais, devota, piadosa. |
| PIEDADE |
Latín: Piedade. |
| PILAR |
Latín: Columna. |
| PÍO |
Latín: Piadoso, devoto. |
| PLATÓN |
Grego: Ancho de costas. |
| PLINIO |
Latín: Que ten moitos dons. |
| PLUTARCO |
Grego: Gobernante rico. |
| POLICARPO |
Grego: Que produce moitos froitos. |
| POLIXENA |
Grego: Hospitalaria. |
| POMBA |
Latín: Pomba, rula. |
| POMPEIA |
Latín: Fastuosa, pomposa. |
| POMPEIO |
Latín: Pomposo, fastuoso. |
| PONCIANO |
Latín: Pertencente ao mar. |
| PONCIO |
Latín: Pertencente ao mar. |
| PORFIRIA |
Grego: Da cor da púrpura. |
| PORFIRIO |
Grego: Purpúreo, da cor da púrpura. |
| PORTAL |
Latín: Portal. |
| PRÁCIDA |
Latín: Tranquila, apracíbel. |
| PRÁCIDO |
Latín: Tranquilo, apracíbel. |
| PRÁXEDES |
Grego: Acontecemento. |
| PRECIOSA |
Latín: Preciosa, bela, de grande valor ou estima. |
| PRESENTACIÓN |
Latín: Presentar, facer visíbel. |
| PRÍAMO |
Grego: Comprador. |
| PRIMITIVA |
Latín: Primitiva, orixinaria. |
| PRIMITIVO |
Latín: Primitivo, orixinario. |
| PRIMO |
Latín: Primeiro, o primeiro fillo. |
| PRISCA |
Latín: Antiga, venerábel. |
| PRISCILA |
Latín: Antiga, vella, venerábel. |
| PRISCILIANO |
Latín: Moi venerábel. |
| PRISCILIO |
Latín: Venerábel, vello. |
| PRISCO |
Latín: Venerábel. |
| PROCOPIO |
Grego: Que camiña cara adiante. |
| PRÓSPERA |
Latín: Próspera. |
| PRÓSPERO |
Latín: Próspera. |
| PRUDENCIA |
Latín: Prudencia. |
| PRUDENCIO |
Latín: Previsor, que prevé. |
| PTOLOMEO |
Grego: Combate. |
| PUBLIO |
Latín: Do pobo, pertencente ao pobo. |
| PURA |
Latín: Pura, casta. |
| PURIFICACIÓN |
Latín: Purificación, expiación. |
  
Q
| QUINTILIANO |
Latín: Pertencente ao quinto, ao quinto mes do ano. |
| QUINTÍN |
Latín: Pertencente ao quinto, o quinto fillo. |
| QUINTO |
Latín: Quinto, o quinto fillo. |
| QUÍRICO |
Grego: Derivado de Ciro, sol ou señor. |
| QUITERIA, QUITERA |
Grego: Túnica curta. |
  
R
| RAFAEL |
Hebreo: Deus nos garde. |
| RAFAELA |
Hebreo: Deus nos garde. |
| RAIMUNDA, REIMUNDA |
Xermánico: Divina protección. |
| RAIMUNDE, REIMUNDE |
Xermánico: Divina protección. |
| RAIMUNDO |
Xermánico: Conselleiro, protector. |
| RAINERIO |
Xermánico: Conselleiro do pobo. |
| RAMIRO |
Xermánico: Ilustre, famoso, de fama clara. |
| RAMÓN |
Xermánico: Conselleiro, protector, ilustre, famoso. |
| RAMONA |
Xermánico: A que protexe polo consello, famosa. |
| RAQUEL |
Hebreo: Ovella, gando. |
| RAÚL |
Xermánico: Astuto consello de lobo vitorioso. |
| RAZIEL |
Hebreo: O meu segredo é Deus. |
| REBECA |
Hebreo: Corda, ligamento. |
| REINALDO, REXINALDO |
Xermánico: Que goberna polo consello, que goberna potentemente. |
| REIS |
Latín: Reis. |
| REMEDIOS |
Latín: Menciña, remedio. |
| REMIXIO |
Latín: Remedio, menciña. |
| RENATA |
Latín: Nacida para unha nova vida. |
| RENATO |
Latín: Nacido para unha nova vida. |
| RESTITUTA |
Latín: Restituída á fe, á salvación. |
| RESTITUTO |
Latín: Restituído á fe, á salvación. |
| REVERIANO |
Latín: Que é respectuoso, reverente. |
| REXINA |
Latín: Raíña. |
| REXINALDO |
Xermánico: Caudillo que aconsella. |
| RICARDO |
Xermánico: Rico e poderoso. |
| RITA |
Latín: Aférese de Margarida, perla, flor. |
| ROBERTO |
Xermánico: Ilustre pola súa fama, glorioso e famoso. |
| ROBUSTIANA |
Latín: Moi forte, fortísima. |
| ROBUSTIANO |
Latín: Moi forte. |
| ROCA |
Latín: Rocha, pedra. |
| RODOLFO |
Xermánico: Glorioso lobo, famoso lobo. |
| RODRIGO |
Xermánico: Rico en gloria, príncipe glorioso. |
| ROI |
Xermánico: Rico en gloria. |
| ROLANDO |
Xermánico: Que ten fama de ousado. |
| ROLDÁN, ROLÁN, ROLANDO |
Xermánico: De terra gloriosa. |
| ROMÁN |
Latín: Natural de Roma. |
| ROMANO |
Latín: Natural de Roma. |
| ROMEO |
Grego: Romano, habitante de Roma, peregrino. |
| ROMUALDO |
Xermánico: Totalmente glorioso, que manda gloriosamente. |
| ROQUE |
Xermánico: Aturuxo de guerra //Latín: Coma unha rocha. |
| ROSA |
Latín: Rosa, flor. |
| ROSALÍA |
Latín: Derivado de rosa. |
| ROSALINDA |
Latín: Rosa fermosa, bela //Xermánico: Escudo da fama. |
| ROSAMUNDA |
Xermánico: A que protexe pola súa fama. |
| ROSARIO |
Latín: Derivado de rosa, xardín de rosas. |
| ROSAURA |
Latín: Rosa de ouro. |
| ROSENDA |
Xermánico: O camiño da fama, da gloria. |
| ROSENDO |
Xermánico: Que vai camiño da fama. |
| ROXANA |
Persa: Brillante. |
| ROXELIA, ROXERIA |
Xermánico: Vitoriosa, esperta, gloriosa pola súa lanza. |
| ROXELIO, ROXER, ROXERIO |
Xermánico: Vitorioso e esperto, lanza gloriosa. |
| RUBÉN |
Hebreo: Deus viu a miña aflición. |
| RUFA |
Latín: De pelo roxo. |
| RUFINA |
Latín: Pertencente á familia Rufa, de pelo roxo. |
| RUFINO |
Latín: Pertencente á familia Rufa, roxo, de pelo roxo. |
| RUFO |
Latín: Roxo, de pelo roxo. |
| RUPERTA |
Xermánico: Gloriosa. |
| RUPERTO |
Xermánico: Glorioso. |
| RUTE, RUTH |
Hebreo: Amizade, compaña, beleza. |
  
S
| SABAS |
Latín: Nome romano de Arabia. |
| SABELA |
Hebreo: Variante de Isabel, o deus Baal é saúde. |
| SABINA |
Latín: Orixinaria do país dos Sabinos, Italia. |
| SABINO |
Latín: Orixinario do país dos Sabinos, Italia. |
| SADURNIÑO |
Latín: Dedicado ao deus Saturno. |
| SAGRARIO |
Latín: Lugar sagrado. |
| SALADINA |
Árabe: De fe moi pura. |
| SALADINO |
Árabe: De fe moi pura. |
| SALETA |
Francés: Topónimo desta localidade francesa. |
| SALETE |
Francés: Topónimo desta localidade francesa. |
| SALOMÉ |
Hebreo: Pacífica, perfecta, harmoniosa. |
| SALOMÓN |
Hebreo: Pacífico, feliz. |
| SALUSTIANA |
Xermánico: Que goza de boa saúde. |
| SALUSTIANO |
Xermánico: Que goza de boa saúde. |
| SALVADOR |
Latín: Salvador, que salva. |
| SALVADORA |
Latín: Salvadora, que salva. |
| SALVIA |
Latín: Salvada. |
| SALVIO |
Latín: Salvado. |
| SÁLVORA |
Orixe toponímica. |
| SAMANTA |
Arameo: Que escoita. |
| SAMUEL |
Hebreo: O que leva o nome de Deus, escoitado por Deus. |
| SANSÓN |
Hebreo: Sol pequeno, fillo do sol. |
| SANTIAGO |
Latín + Hebreo: Santo segundo. |
| SANTOS |
Latín: Santos. |
| SARA |
Hebreo: Princesa. |
| SARGÓN |
Asirio: Lexítimo rei. |
| SATURIO |
Latín: Que está na abundancia, sementador, pai. |
| SATURNO |
Grego: Farto, saciado, saturado. |
| SAÚL, SAULO |
Hebreo: O desexado. |
| SEBASTIÁN |
Grego: Venerado, augusto. |
| SEBASTIANA |
Grego: Venerábel, augusta. |
| SECUNDINA |
Latín: A segunda. |
| SECUNDINO |
Latín: Segundo. |
| SEGUNDA |
Latín: A segunda. |
| SEGUNDO |
Latín: Segundo, o segundo fillo. |
| SELENE, SELENA |
Grego: Lúa. |
| SELMA |
Árabe: Que ten paz. |
| SENÉN |
Grego: Deus Xúpiter. |
| SENÍN |
Grego: Deus Xúpiter. |
| SERAFÍN |
Hebreo: Purificador. |
| SERAFINA |
Hebreo: Purificadora. |
| SERAPIA |
Grego: Sol, procedente de divindades exipcias. |
| SERAPIO |
Grego: Sol, procedente de divindades exipcias. |
| SERENA |
Latín: Muller tranquila. |
| SERVANDO |
Latín: Ecuánime. |
| SERXIO |
Latín: Gardián. |
| SEVERA |
Latín: Severa, firme, seria. |
| SEVERIANO |
Latín: Persoa forte, severa, inflexíbel. |
| SEVERINA |
Latín: Severa, firme, seria. |
| SEVERINO |
Latín: Persoa forte, severa, inflexíbel. |
| SEVERO |
Latín: Severo. |
| SEXISMUNDO |
Xermánico: Que asegura a protección pola vitoria. |
| SIBILA |
Grego: Profetisa. |
| SIDRE |
Grego: Don da divindade. |
| SIGFRIDO |
Xermánico: Pacificador vitorioso. |
| SILVANA |
Latín: Selvática, do bosque. |
| SILVANO |
Latín: Selvático, do bosque. |
| SILVERIO |
Latín: Selvático, silvestre. |
| SILVESTRE |
Latín: Selvático, silvestre. |
| SILVIA |
Latín: Silvestre. |
| SILVINA |
Latín: Silvestre. |
| SILVINO |
Latín: Pertencente ao bosque, á selva. |
| SILVIO |
Latín: Pertencente ao bosque, silvestre. |
| SIMEÓN |
Hebreo: Deus escoitoume. |
| SIMÓN |
Hebreo: Deus escoitoume. |
| SIMONA |
Hebreo: Deus escoitoume. |
| SIMPLICIO |
Latín: Simple, non complicado. |
| SINESIO |
Grego: Prudente. |
| SINFORIANO |
Grego: Acompañante. |
| SINFOROSA |
Grego: Acompañante. |
| SIRA |
Latín: Orixinaria de Siria. |
| SIRO |
Latín: Orixinario de Siria. |
| SIXTO |
Latín: O sexto, o sexto fillo. |
| SISTO |
Latín: O sexto, o sexto fillo. |
| SOCORRO |
Latín: Socorro, auxilio. |
| SÓCRATES |
Grego: San e forte. |
| SOFÍA |
Grego: Sabedora, sabedoría. |
| SOIDADE |
Latín: Soidade. |
| SOL |
Latín: Sol. |
| SONIA |
Ruso: Sabedoría. |
| SOTERO |
Grego: Salvador. |
| SULPICIO |
Latín: Pertencente á familia romana Súlpice, xofre. |
| SUSANA |
Hebreo: Lirio, azucena. |
  
T
| TADEO |
Arameo: Don, regalo de Deus. |
| TAÍS, TAHÍS |
Arameo: Don, regalo de Deus. |
| THALÍA |
Grego: Fértil, abundante. |
| TALÍA |
Grego: Fértil, abundante. |
| TAMAR |
Hebreo: Palmeira. //Árabe: Dátil. |
| THAMAR |
Hebreo: Palmeira. //Árabe: Dátil. |
| THAMARA |
Hebreo: Palmeira. //Árabe: Dátil. |
| TAMARA |
Hebreo: Palmeira. //Árabe: Dátil. |
| TANCREDO |
Xermánico: Conselleiro pensativo. |
| TANIA |
Ruso: Fiel ao pai. |
| TAREIXA |
Grego: Cazadora, animal salvaxe. |
| TARSICIO |
Grego: Valente. |
| TÁRSILA |
Grego: Valente. |
| TATIANA |
Ruso (do grego): Fiel ao pai. |
| TECLA, TEGRA |
Grego: Marabillosa, gloria de Deus. |
| TELÉMACO |
Grego: Que combate lonxe. |
| TELESFORO |
Grego: Decisivo, omnipotente, que leva a bo fin. |
| TELMO |
Xermánico: Protección //Grego: Desexado. |
| TEODOLINDA |
Xermánico: Escudo do pobo. |
| TEODOMIRO |
Xermánico: Pobo insigne. |
| TEODORA |
Grego: Regalo de Deus. |
| TEODORICO |
Xermánico: Príncipe do pobo. |
| TEODORO |
Grego: Regalo de Deus. |
| TEODOSIA |
Grego: Doazón de Deus. |
| TEODOSIO |
Grego: Regalo de Deus. |
| TEÓFANES |
Grego: Resplandor de Deus. |
| TEÓFILA |
Grego: Amiga de Deus. |
| TEÓFILO |
Grego: Amigo de Deus. |
| TEOLINDO |
Xermánico: Escudo do pobo. |
| TERENCIO |
Latín: Tenro. |
| TERESIANO |
Grego: Cazador. |
| TIBERIO |
Latín: Nacido á beira do rio Tíber, lugar pantanoso. |
| TIBURCIO |
Latín: Procedente dun barrio romano, Tívoli. |
| TIMOTEA |
Grego: Temerosa de Deus. |
| TIMOTEO |
Grego: Temeroso de Deus. |
| TIRSO, TISO |
Grego: Caxato ritual. |
| TITA |
Latín: Protexida, honrada. |
| TITO |
Latín: Protexido, honrado. |
| TOBALDO |
Xermánico: Pobo audaz, ousado. |
| TOBÍAS |
Hebreo: Deus é bo. |
| TOLOMEO |
Grego: Guerreiro. |
| TOMÁS |
Arameo: Xemelgo. |
| TOMASA |
Arameo: Xemelga. |
| TOMÉ |
Arameo: Xemelgo. |
| TROCADO |
Latín: Retorto. |
| TORIBIO |
Grego: Ruidoso, movido. |
| TRIFÓN |
Grego: Delicado, que vive moi ben. |
| TRINDADE |
Latín: Trindade, número de tres. |
| TRISTÁN |
Galés: Ruído. |
  
U
| UBALDA |
Xermánico: Intelixente e valerosa. |
| UBALDO |
Xermánico: Intelixente e valeroso. |
| ULISES |
Latín: Que está irritado, que está airado. |
| ULPIANO |
Latín: Procedente de Ulpio, raposo. |
| ULRICA |
Xermánico: Gobernante poderosa. |
| ULRICO |
Xermánico: Señor de posesións herdadas. |
| ULTREIA |
Grego: Adiante. |
| URBANA |
Latín: Habitante da cidade, cortés, educada. |
| URBANO |
Latín: Habitante da cidade, cortés, educado. |
| URRACA |
Xermánico: Uro, nome de animal. |
| ÚRSULA |
Latín: Osa pequena. |
| UXÍA |
Grego: Ben nacida, nobre. |
| UXÍO |
Grego: Ben nacido, nobre. |
| UZIEL |
Hebreo: Deus é forte. |
  
V
| VAL |
Latín: Val. |
| VALDO, WALDO |
Xermánico: Bosque. |
| VALENTE |
Latín: Valeroso, que vale. |
| VALENTÍN, VALENTINO |
Latín: Valeroso, que vale. |
| VALENTINA |
Latín: Que vale, robusta. |
| VALERIA |
Latín: Sa, forte. |
| VALERIANA |
Latín: Sa, forte. |
| VALERIANO |
Latín: Que ten forza, san, que prevalece. |
| VALERIO |
Latín: Forte, que prevalece. |
| VENANCIA |
Latín: Cazadora. Que pode ser vendida. |
| VENANCIO |
Latín: Que pode ser vendido. Cazador. |
| VENCESLAO |
Xermánico: O máis glorioso. |
| WENCESLAO |
Xermánico: O máis glorioso. |
| VENERANDA |
Latín: Digna de ser venerada. |
| VENERANDO |
Latín: Digno de ser venerado. |
| VENTÍN |
Latín: Valeroso, que vale. |
| VENTURA |
Latín: Felicidade. |
| VERA |
Latín: Verdadeira. |
| VERÍSIMA |
Latín: Moi verdadeira. |
| VERÍSIMO |
Latín: Moi verdadeiro. |
| VERMUDO |
Xermánico: Príncipe, señor. |
| VERÓNICA |
Grego: Imaxe verdadeira. |
| VICENTA |
Latín: Vencedora, que vence. |
| VICENTE |
Latín: Vencedor, que vence. |
| VICENZO |
Latín: Vencedor, que vence. |
| VIDAL, VITAL |
Latín: San, vital, con ansia de vivir. |
| VINICIUS |
Latín: Amante do viño. |
| VINICIO |
Latín: Amante do viño. |
| VIOLANTE |
Latín: Viola ou violeta, nome de flor. |
| VIOLETA |
Latín: Flor, violeta. |
| VIRIDIANA |
Latín: Xardin verde. |
| VIRTUDES |
Latín: Virtudes, forza, vigor. |
| VIRXILIO |
Latín: Vara, rama. |
| VIRXINIA |
Latín: Virxinal. |
| VIRXINIO |
Latín: Virxinal. |
| VISITACIÓN |
Latín: Visita. |
| VITIZA |
Xermánico: Sabio. |
| VITO |
Latín: Vital. |
| VÍTOR |
Latín: Vencedor. |
| VITORIA |
Latín: Vitoriosa. |
| VITORIANO |
Latín: Vencedor. |
| VIVENCIO |
Latín: Vital, que vive. |
| VIVIANA |
Latín: Vividora, vital, que vive. |
| VIVIANO |
Latín: Vivo, vital. |
| VLADIMIR |
Eslavo: Señor do mundo, célebre polas súas propriedades. |
| VLADIMIRO |
Eslavo: Señor do mundo, célebre polas súas propriedades. |
  
X
| XABIER |
Vasco: Casa nova. |
| XACINTA |
Grego: Flor. |
| XACINTO |
Grego: Flor. |
| XACOBE |
Hebreo: O segundo, o que vén detrás. |
| XACOBO |
Hebreo: O segundo, o que vén detrás. |
| XÁCOME |
Hebreo: O segundo, o que vén detrás. |
| XAIME |
Hebreo: O segundo, o que vén detrás. |
| XAIRO |
Hebreo: O segundo, o que vén detrás. |
| XANDRA |
Grego: A que torna o inimigo. |
| XAQUELINA |
Hebreo: A segunda, a que vén detrás. |
| XASMÍN |
Hebreo: A segunda, a que vén detrás. |
| XASMINA |
Persa: Xasmín, flor. |
| XASÓN |
Grego: Portador de saúde. |
| XEDEÓN |
Hebreo: Manco, toco, que lle falta unha man. |
| XELASIO |
Grego: Risoño. |
| XELMIRO |
Xermánico: Arqueiro sublime. |
| XEMA |
Latín: Xema, pedra preciosa. |
| XENARA |
Latín: Relativa ao mes de xaneiro. |
| XENARO |
Latín: Porteiro. |
| XANEIRO |
Latín: Porteiro. |
| XENEROSA |
Latín: Xenerosa. |
| XENEROSO |
Latín: Nobre, de boa familia. |
| XENEVRA |
Céltico: A máis branca entre os Elfos. |
| XENIA |
Grego: Hospitalaria. |
| XENOVEVA |
Xermánico: Muller de boa estirpe, muller nobre. |
| XENXA |
Latín: Variante de Inocencia. Inofensiva, honesta, sen culpa. |
| XENXO |
Grego: Orixe, nacemento. |
| XEORXINA |
Grego: Labrega. |
| XERALDINA |
Xermánico: Forte coa lanza, forte, fiel. |
| XERALDO |
Xermánico: Forte coa lanza, valente gardián. |
| XERARDO |
Xermánico: Forte coa lanza, valente gardián. |
| XEREMÍAS |
Hebreo: Deus defende, ergue. |
| XERMÁN |
Xermánico: Irmán, home do exército. |
| XERMANA |
Xermánico: Irmá. |
| XEROME |
Grego: Nome santo. |
| XEROMO |
Grego: Nome santo. |
| XERÓNIMA |
Grego: Nome santo. |
| XERÓNIMO |
Grego: Nome santo. |
| XERSON |
Hebreo: Peregrino. |
| XERTRUDE |
Xermánico: Amiga da lanza, fiel. |
| XERVASIA |
Xermánico: Aguda coma un venablo. |
| XERVASIO |
Xermánico: Agudo coma un venablo. |
| XES |
Grego: Orixe, nacemento. |
| XESÚS |
Hebreo: Salvador, que salva. |
| XESUSA |
Hebreo: Salvadora. |
| XIÁN |
Latín: Xentilicio da familia Iulia, dedicado a Xúpiter. |
| XIANA |
Latín: Referido ao xentilicio da familia Iulia, dedicada a Xúpiter. |
| XIAO |
Latín: Xentilicio da familia Iulia, dedicado a Xúpiter. |
| XIL |
Grego: Protector. |
| XILBERTE |
Xermánico: Arqueiro famoso. |
| XILBERTO |
Xermánico: Arqueiro famoso. |
| XILDA |
Bretón-Celta: Valiosa, valente. |
| XILDAS |
Bretón-Celta: Protector, valente. |
| XIMENA |
Hebreo: Deus escoitoume. |
| XIMENO |
Hebreo: Deus escoitoume. |
| XINÉS |
Grego: Orixe, nacemento. |
| XISELA |
Xermánico: Frecha, forte pola sabedoría. |
| XOÁN |
Hebreo: Deus é propicio ou misericordioso. |
| XAN |
Hebreo: Deus é propicio ou misericordioso. Orixinalmente era un hipocorístico de Xoán. |
| XOANA |
Hebreo: Deus é misericordioso. |
| XOAQUÍN |
Hebreo: Deus construirá. |
| XOAQUINA |
Hebreo: Deus construirá. |
| XOB |
Hebreo: Perseguido, aflixido. |
| XOCAS |
Hebreo: Deus construirá. |
| XOEL |
Hebreo: Iavé é Deus. |
| XOFRE |
Xermánico: Pacificador. |
| XONÁS |
Hebreo: Pomba. |
| XONXA |
Latín: Variante de Asunción. Subir ao ceo, ascender. |
| XORDÁN |
Hebreo: Río, os dous ríos. |
| XORXE, XURXO |
Grego: Que traballa a terra, labrego. |
| XOSAFAT, XOSAFATE |
Hebreo: Xulgar, facer xustiza. |
| XOSÉ |
Hebreo: Regalo de Deus, sentado á dereita de Deus. |
| XOSEFA |
Hebreo: Sentada á dereita de Deus, regalo de Deus. |
| XOSEFINA |
Hebreo: Sentada á dereita de Deus, regalo de Deus. |
| XOSUÉ |
Hebreo: Deus salva e axuda. |
| XUDAS |
Hebreo: O xudeu, o Hebreo. |
| XUDIT, XUDITE |
Hebreo: A xudía, a hebrea. |
| XULIA |
Latín: Xentilicio da familia Iulia, dedicada a Xúpiter. |
| XULIÁN |
Latín: Xentilicio da familia Iulia, dedicado ao deus Xúpiter. |
| XULIANA |
Latín: Referido ao xentilicio da familia Iulia, dedicada a Xúpiter. |
| XULIETA |
Latín: Referido ao xentilicio da familia Iulia, dedicada a Xúpiter. |
| XULIO |
Latín: Xentilicio da familia Iulia, dedicado ao deus Xúpiter. |
| XUNQUEIRA |
Latín: Lugar cheo de xuncos, xunqueira. |
| XUSTA |
Latín: Xusta, recta, de lei. |
| XUSTINA |
Latín: Xusta, recta, de lei. |
| XUSTINIANO |
Latín: Moi xusto, moi recto. |
| XUSTO |
Latín: Recto, xusto. |
| XUVENAL |
Latín: Recto, xusto. |
| XUVENTINA |
Latín: A que posúe xuventude ou mocidade. |
| XUVENTINO |
Latín: O que posúe xuventude ou mocidade. |
 
Z
| ZACARÍAS |
Hebreo: Deus lémbrase de ti. |
| ZAIDA |
Árabe: A que medra, desenvolvida. |
| ZAIRA |
Árabe: Florida. |
| ZAQUEO |
Hebreo: Deus lembrouse. |
| ZENOBIA |
Grego: Vida doada por Zeus. |
| ZENÓN |
Grego: Consagrado a Zeus. |
| ZEUS |
Grego: Deus supremo. |
| ZOÉ, ZOE, ZOA |
Grego: Vida. |
| ZOILO |
Grego: Vital, vivaz. |
| ZORAIDA |
Árabe: Graciosa. |
| ZÓSIMO |
Grego: Vigoroso, vital, vivaz. |
| ZULEMA |
Árabe: Pacífica. |
| ZULIMA |
Árabe: Pacífica. |
|
 |